გაეროს დასკვნით, 2030 წლისთვის მსოფლიოში სასმელი წყლის რესურსი 40%-ით შემცირდება. ეს იმას ნიშნავს, რომ უკვე 15 წლის შემდეგ მტკნარ წყალზე მოთხოვნა მნიშვნელოვნად გაიზრდება. ამ დროს კი საქართველოში, სადაც სასმელი წყლის უდიდესი რესურსი არსებობს, მისი დამუშავებისა და ექსპორტისთვის, პრაქტიკულად, არაფერი კეთდება. წყლის გადამამუშავებელი საწარმოს მშენებლობის სურვილით ამ დრომდე არც "აწარმოე საქართველოსთვის" მიუმართავს ვინმეს, უწყებათაშორისი სამუშაო ჯგუფი კი, რომელიც წყლის რესურსის რაციონალური გამოყენების გრძელვადიანი სტრატეგიის შემუშავების მიზნით შეიქმნა, ისევ პასიურობს.