ქართულ-ებრაული ურთიერთობის ისტორიაში გამორჩეული ადგილი უკავია მეორე მსოფლიო ომის პერიოდს, როდესაც ორივე ერის წარმომადგენლები უდიდესი საფრთხის წინაშე აღმოჩნდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ ემიგრაციაში მყოფი ქართველობა თავად განსაცდელში იმყოფებოდა, მისმა არაერთმა წარმომადგენელმა თავდადებული მოქმედებით დაღუპვას გადაარჩინა არა მხოლოდ ქართველი ებრაელები, არამედ ისინი, ვინც წარმოშობით საქართველოდან არ ყოფილა.