სახელმწიფო ბიუჯეტის 15%-ზე მეტი სოციალურ დახმარებებსა და სუბსიდიებს ხმარდება. ეს თანხა, ძირითადად, ღარიბი მოსახლეობის ერთჯერადი პრობლემების მოგვარებისთვის იხარჯება და ქვეყნის ეკონომიკას აკლდება. ამიტომაც, სპეციალისტთა ნაწილი ბიუჯეტის სოციალურ ორიენტირებას აკრიტიკებს. სხვები კი მიიჩნევენ, რომ ქვეყანაში სოციალური ფონი იმდენად მძიმეა, რომ მთავრობა მოსახლეობის საკმაო ნაწილის გადარჩენას მხოლოდ საბიუჯეტო ხარჯებით ახერხებს.