"გამოხატვის თავისუფლება არ არის აბსოლუტური უფლება და ზღვარი აქაც უნდა იყოს", - აცხადებს "ქართული ოცნების" დეპუტატი და ადამიანის უფლებათა დაცვის კომიტეტის თავმჯდომარე გედევან ფოფხაძე "რელიგიური გრძნობების შეურაცხყოფის" კანონპროექტზე საუბრისას.

"მაესტროს" ირგვლივ განვითარებულ მოვლენებზე კომენტარისას კი აღნიშნავს, რომ კვირიკაშვილი და გაჩეჩილაძე რომ კარგა ხანია მეგობრობენ, ამაში პრობლემა რატომ უნდა დავინახოთ, "მე და ნიკა გვარამიაც ვართ მეგობრები და მერე რა?" - ამბობს ფოფხაძე და გვარამიას გარდა მის მეგობრად გოგი თოფაძესაც ასახელებს, რომელზეც "ცუდს ვერაფერს იტყვის".

"რეზონანსი": პრეზიდენტის ყოველწლიურ მოხსენებას პირველად დაესწრო "ოცნების" მინისტრთა კაბინეტი და ეს "რესპუბლიკელმა" დავით ბერძენიშვილმა შეაფასა მიღწევად და პოლიტიკური წესრიგისკენ გადადგმულ ნაბიჯად. რა უშლიდა "ოცნებას" ხელს პოლიტიკური წესრიგი წინა წლებშიც ყოფილიყო?

გედევან ფოფხაძე: ვერ გეტყვით, რომ ეს ჩემთვის პოლიტიკური წესრიგისკენ გადადგმული ნაბიჯია. ეს არის შესაძლებლობა, რომელიც შეგიძლია გამოიყენო და შეგიძლია - არა. თუ თვლი საჭიროდ, რომ დასწრება პოლიტიკურად უკეთესი ჟესტი იქნება, შეგიძლია დაესწრო. მთავრობას და პრეზიდენტს, როგორც დამოუკიდებელ ინსტიტუციებს აქვთ იმის შესაძლებლობა, რაღაც ფორმატში ითანამშრომლონ.

ადრეც ისმებოდა ეს შეკითხვა და პირადად მე ვერანაირ განსაკუთრებულ დასკვნას ვერ ვაკეთებდი, რადგან ვერ ვხვდები რა აუცილებლობაა დაესწრო ან რა არის ცუდი, რომ არ დაესწრო.

დაესწრნენ - ძალიან კარგი, რომ არ დასწრებოდნენ, არაფერს ვიტყოდი. არც დასწრებითაც არაფერი ფუჭდება.

"რ": ადრე მთავრობის წევრები ამბობდნენ, დასწრება მთავრობის მოცდენააო. ქვეყნის პირველი პირის მოსმენა მოცდენაა?

გ.ფ: ქვეყნის პირველი პირი რატომაა? კონსტიტუციით არ არის პირველი პირი. ჩვენ საპარლამენტო რესპუბლიკისკენ მივდივართ, შესაბამისად პირველ პირად პრემიერი უნდა ჩაითვალოს და ის გადაწყვეტს, დაესწროს თუ არა.

"რ": დავით ბერძენიშვილმა აღიარა, წინა წლებში პრეზიდენტის წინააღმდეგ "ლამის ჯვაროსნული ლაშქრობა იყო გამოცხადებული", მაგრამ ჩვენი პარტია ამ კამპანიაში არ ჩაერთოო. დანარჩენები რას ერჩოდით მარგველაშვილს?

გ.ფ: დავითს მაგ ფორმულირებაში არ ვეთანხმები, არ მგონია, ვინმეზე ლაშქრობა იყოს გამოცხადებული. პრეზიდენტმა თავად მოახდინა დისტანცირება იმ პოლიტიკური გუნდიდან, რომელმაც მხარი დაუჭირა და ამას რაღაც გაუცხოებაც მოჰყვა.

მე საჯარო გამოსვლაში პრეზიდენტზე შეურაცხმყოფველი და ცუდი რამ არ მითქვამს, რის გამოც ჩემი დამოკიდებულება ლაშქრობად ჩაითვლებოდა. რატომ უნდა განვიხილოთ ეს დამოკიდებულება, რომ ვიღაცამ გაილაშქრა და ვიღაცამ - არა.

უბრალოდ, პრეზიდენტს ჰქონდა განსხვავებული აზრი, რაღაც საკითხებში ჩვენ მას არ ვეთანხმებოდით. ერთი-ორჯერ ჩვენს საკანონმდებლო პოზიციას ვეტოც დაადო და ის დავძლიეთ. ხომ არ შეიძლება ვთქვათ, რომ ვეტოს დადებით პრეზიდენტმა გაილაშქრა პარლამენტის წინააღმდეგ? ლაშქრობა და მტრობა - ასეთი ფორმულირება გადაჭარბებულად მიმაჩნია.

"რ": თუმცა საზოგადოებას ახსოვს, რომ ივანიშვილი მუდმივად აკრიტიკებდა პრეზიდენტს და ასევე ივანიშვილის ის განცხადებაც, რომ ღარიბაშვილს ორჯერ თქმა არ სჭირდება. ამდენად აღქმა იყო, რომ ივანიშვილის განცხადებების გამო დაიწყო ღარიბაშვილსა და პრეზიდენტს შორის უთანხმოება.

გ.ფ: ამ განწყობას მე არ ვიზიარებ. ღარიბაშვილს ჰქონდა იმის რესურსი, პოზიციებში დამოუკიდებელი ყოფილიყო. ისე, როდესაც პრეზიდენტობაზე მარგველაშვილი წარადგინეს, მაშინ ამ კანდიდატურით ყველა კმაყოფილი არ ვიყავით.

"რ": თქვენ რატომ არ იყავით კმაყოფილი. თოფაძეზე ადრე გქონდათ მარგველაშვილის აზრი ქართველებზე წაკითხული და ამიტომ მას პრეზიდენტობა არ უნდა ეკადრა?

გ.ფ: მარგველაშვილმა სადღაც რაღაც დაწერა, მაგის გამო არა. მაშინ ალასანიას მიმართ მეტი სიმპათია მქონდა, მაგრამ ჩემი პოზიცია საჯაროდ არ გამომითქვამს. მაშინ ირაკლისთან ვიყავი პარტიაში და ის ითვლებოდა პრეზიდენტობის კანდიდატად.

"რ": თუ გახსოვთ, თოფაძეს მოსწონდა თუ არა მაშინ მარგველაშვილის კანდიდატურა?

გ.ფ: ვერ გეტყვით. საჯაროდ რამე რომ ეთქვას, არ მახსოვს.

"რ": თქვენ თქვით "ოცნებასთან" გაუცხოება იმიტომ მოხდა, რომ პრეზიდენტს განსხვავებული პოზიციები ჰქონდაო. მარგველაშვილს დღესაც იგივე პოზიცია აქვს, მაგრამ მაინც მივიდა მის მოსასმენად მთავრობა. რატომ დათბა "ოცნების" დამოკიდებულება პრეზიდენტის მიმართ?

გ.ფ: კვირიკაშვილს თავისი დამოკიდებულება აქვს, ღარიბაშვილს თავისი დამოკიდებულება ჰქონდა. ვერ გეტყვით, რომ რაღაც რადიკალური ცვლილებაა, კვირიკაშვილი ახალი პრემიერია და სცადა, გარკვეულ დონეზე ახალი ნიშნულიდან დაიწყოს ურთიერთობა. რა ეფექტს იქონიებს, არ ვიცი. ახალი მიდგომა ცუდი არ არის.

"რ": ამ დათბობის მიზეზი არჩევნების მოახლოება ხომ არ არის?

გ.ფ: ამაზე არ მიფიქრია. არ მგონია, უფრო ადრე რომ დანიშნულიყო პრემიერად კვირიკაშვილი, მაშინ იმასვე არ გააკეთებდა.

"რ": თქვენი აზრით, ქვეყნის იმიჯს არ აზიანებდა პრეზიდენტის მიმართ მთავრობისა და პარლამენტის დაპირისპირება, იგივე ავლაბრის რეზიდენციიდან გამოსახლების თუ უცხოეთში დელეგაციების თემა, ასევე უშიშროების საბჭოზე პრემიერის არ დასწრების საკითხი?

გ.დ: პირობითად, დავუშვათ, არჩევნები მარგველაშვილის ნაცვლად ბაქრაძეს ან ბურჯანაძეს რომ მოეგო. თუ პრეზიდენტობას ოპოზიცია იგებს, მერე გარკვეული პოლიტიკური წინააღმდეგობა პრეზიდენტსა და პარლამენტს შორის იქმნება, იმის გამო, რომ სხვადასხვა პოლიტიკური განწყობაა.

ამის გამო ქვეყნის იმიჯი რატომ უნდა დაზარალდეს? შეიძლება ვიღაცას ინსტიტუციურად გაუჭირდეს ჩვენთან ურთიერთობა და ამ ეტაპზე მართლაც უკეთესია ერთიანი მონოლითური პოლიტიკური სივრცე იყოს, რომელიც საშუალებას მოგვცემს საერთაშორისო დონეზე ერთიანი პოზიცია დავაფიქსიროთ, მაგრამ იმ რეალობასაც ვერ გამორიცხავთ, რომ სხვადასხვა პოლიტიკური სუბიექტი იყოს ამა თუ იმ ინსტიტუციაში წარმოდგენილი.

ამიტომაც, აქიდან ტრაგიზმის შექმნას, მე არ დავიწყებდი. ერთადერთი, კარგია, ქართულ პოლიტიკაში დამკვიდრდეს, რომ ეროვნული სახელმწიფო ინტერესი უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე მაგალითად, რა შენობაში იქნები. ამ საკითხზე ორივე მხარის გამტყუნება შეიძლება.

თუმცა ჩემთვის იმ შენობაში შესვლა იმის სიმბოლოა, რომ ადამიანი თავმდაბალი არ არის. როდესაც ორი მხარე წინააღმდეგობაშია, ორივეს ბრალია.

"რ": გოგი თოფაძის განცხადებაზე, მარგველაშვილმა ქართველები "დაუნებს" შეადარა, ეს შეურაცხყოფაა და ბოდიში მოიხადოსო, თქვენ რა აზრის ხართ, ვის აქვს საბოდიშო, პრეზიდენტს თუ თოფაძეს?

გ.ფ: გოგი თოფაძეს დიდი ხანია ვიცნობ, დიდ პატივს ვცემ, ბევრი რამ მაკავშირებს მასთან და ცუდს ვერაფერს ვიტყვი. მე ჩემი აზრი მაქვს, გოგის - თავისი, ხანდახან ძალიან მკვეთრი პოზიცია ახასიათებს. არ მგონია, მარგველაშვილმა ვინმესთან ბოდიში უნდა მოიხადოს. შეიძლება მისი ბევრი განცხადება არ მომეწონოს, მაგრამ ეროვნული ერთიანობის საჭიროებიდან ბევრს მოვითმენ.

მე ემოციები მაქვს თუ არა, ეს ჩემი პრობლემაა. ვთვლი, დიპლომატია უნდა დავიცვა, რომ საზოგადო და საჯარო ინტერესი არ დაზარალდეს. მე ასეთ დამოკიდებულებას სწორად არ ვთვლი, მაგრამ არავის ცენზორი არ მინდა ვიყო, არც ბერძენიშვილის და არც თოფაძის.

"რ": თოფაძის სკანდალური განცხადება პირველი არ არის, თქვენი აზრით, მომავალ საპარლამენტო სიაში თოფაძე უნდა მოიაზრებოდეს?

გ.ფ: ეს ჩემი გადასაწყვეტი არ არის. მე ჩემს თავზე ვერ გეტყვით ვერაფერს, სხვაზე რა უნდა გითხრათ? ისეთი პოლიტიკური გუნდი უნდა შეიქმნას, რომელიც ერთიანი, შედეგზე ორიენტირებული და პროფესიონალურად კარგად დალაგებული იქნება. ავტორიტეტების, პროფესიონალების და საერთო გუნდურობის ბალანსი უნდა იყოს დაცული და მე ვიქნები თუ არა, ესეც გუნდის გადასაწყვეტია.

"რ": კოალიციას ერთი ღირებულება არ უნდა გააჩნდეს?

გ.ფ: მიმაჩნია, რომ ადამიანებს შორის უფრო მეტი საერთოა, ვიდრე განსხვავება. "ნაციონალებსა" და ჩვენ შორისაც, ადამიანურად მიმაჩნია, რომ უფრო მეტი საერთო შეიძლება ვიპოვოთ, ვიდრე განსხვავება.

არის ერთიანობის რაღაც ხარისხი, რომელიც ყველაფერს გამორიცხავს. იმის ქვემოთ შეიძლება ისეთ ელემენტარულ რაღაცაზე ვიკამათოთ, რაც სასაცილოც იყოს. ერთიანობა საერთო მიზნიდან უნდა გამომდინარეობდეს.

"რ": ტელეკომპანია "მაესტროს" ყოფილი გენერალური დირექტორი პოლიტიკურ ინტერესზე საუბრობს. არის თუ არა პრობლემა, რომ სულ ახლახან ტელევიზიის საკონტროლო პაკეტის მყიდველი გია გაჩეჩილაძე პრემიერის მეგობარია და რაც აჩენს ეჭვს, რომ "მაესტრო" სახელისუფლებო ხდება? მით უმეტეს, თქვენი თანაპარტიელები "რუსთავი 2"-ს ყოველთვის წამოაძახებენ ხოლმე, რომ ტელევიზია სააკაშვილის იყო და ეს პრობლემას წარმოადგენდა.

გ.ფ: ასეთი შეფასება არ მომწონს. "მაესტროს" შიგნით რაც ხდება, ეს ვინმესგან პროვოცირებული რატომ უნდა იყოს. გაჩეჩილაძე რა ახლა მივიდა "მაესტროში" და ამ სფეროში არ ყოფილა მანამდე? თუკი ის ტელევიზიის მფლობელი ხდება და ამ კუთხით აქტიურებას იწყებს, ამაში ქვეტექსტი რატომ უნდა ვეძებო?

შევხედოთ "მაესტროს" სარედაქციო პოლიტიკას. არ მგონია ისე შეიცვალოს, რომ ვინმეს სასაყვედურო გახდეს. კვირიკაშვილი და გაჩეჩილაძე კარგა ხანია რომ მეგობრობენ, ამაში პრობლემა რატომ უნდა დავინახოთ?! მე და ნიკა გვარამიაც ვართ მეგობრები და მერე რა?

გადახედეთ სატელევიზიო სივრცეს, სახელისუფლებო გავლენა არანაირად არ არის. სააკაშვილის დროს მათ რომ კონტროლირებადი ტელევიზიები ჰქონდათ, ამაში მე პრობლემას ვერ ვხედავდი, სხვა სივრცე თუ იქნებოდა. ის, რომ ვიღაც მასმედიის სეგმენტის გაკონტროლებას ცდილობს, ამაშიც ვერ ვხედავ პრობლემას.

სააკაშვილის დროს მთავარი პრობლემა "იმედში" შეჭრა იყო. რაც "მაესტროში" ხდება, ამაში ვერც შეთქმულების ძებნას დავიწყებ და ვერც ტრაგედიას შევქმნი. იმიტომ რომ, მგონია, არაფერი არ ხდება ისეთი, რაზეც პოლიტიკური შეფასების საჭიროება იყოს.