პოლიტოლოგი გია ხუხაშვილი ბუნებრივად მიიჩნევს კოალიცია "ქართულ ოცნებაში" მუდმივად არსებულ დაპირისპირებას და აღნიშნავს, რომ ეს მოსალოდნელიც იყო, რადგან "ოცნება" ერთი იდეის გარშემო არ შექმნილა. მათი მთავარი მიზანი "ნაცმოძრაობის" დამარცხება იყო და ამის მეტს ვეღარაფერს ახერხებენ, რადგან ვერაფერზე თანმდებიან. თუმცა, "საკუთარი უსუსურობის განცდის" გამო კოალიციიას ვერ შლიან.

სწორედ ამით ხსნის კოალიციის წევრების მხრიდან რესპუბლიკური პარტიის მისამართით ხშირად გამოთქმულ კრიტიკას, რომელიც ბოლოს გოგი თოფაძის განცხადებამ (რასაც თავად არ ადასტურებს) დააგვიგრვინა იმის თაობაზე, რომ თინა ხიდაშელმა საგარეჯოში არჩევნები გააყალბა."წესით და რიგით, ხიდაშელმა მინისტრის კაბინეტში კი არა, დაკითხვებზე უნდა იაროს, რადგან შარშან, ოქტომბერში, საგარეჯოს რაიონში შუალედური საპარლამენტო არჩევნები გააყალბა და ამ საქმისთვის თავდაცვის სამინისტროს რესურსი გამოიყენა.

"ესეც არ იკმარა და ბიულეტენების დათვლაში მიიღო მონაწილეობა, ხოლო ამ უმსგავსობის ამსახველი ფოტო სოციალურ ქსელშიც განათავსა. დღემდე ვერ გამიგია, რასთან გვაქვს საქმე: სიბრიყვესთან თუ თავხედობასთან. ხიდაშელმა თავისი უკანონო ქმედებით მთელ კოალიციას თავი მოსჭრა და ყველაფერი წყალში ჩაგვიყარა," - ეს განცხადება უმრავლესობის წევრმა გოგი თოფაძემ გაზეთ "საქართველო და მსოფლიოსთან" ინტერვიუში გააკეთა. თუმცა გუშინვე მან გაზეთი მისი სიტყვების არასწორ ინტერპრეტირებაში დაადანაშაულა.

გია ხუხაშვილი: მიჭირს იმის თქმა, გოგი თოფაძის პრობლემა სისტემურია თუ რეციდივები აქვს. ბოლო დროს მან ძალიან ბევრი განცხადება გააკეთა და მათი კავშირი ელემენტარულ ზრდილობასთან და კორექტულობასთან მაინცადამაინც მჭიდრო არ იყო.

არ ვიცი, თოფაძე "ქართულ ოცნებაში" გამეფებულ მოსაზრებას გამოხატავდა თუ ეს მისი პირადი აზრი იყო, მაგრამ შეიძლება ითქვას, რომ მისი შემთხვევა არასტანდარტულია და პოლიტიკის ფარგლებს სცდება. უნდა დავეთანხმო ბიძინა ივანიშვილს, რომელმაც თავის დროზე თოფაძეზე თქვა - ასაკი მაინც თავისას შვრებაო.

"რეზონანსი": ანუ, თოფაძე კოალიციისათვის პრობლემაა?

გ.ხ: რა თქმა უნდა. როცა კოალიციაში შემავალი ერთი სუბიექტის ლიდერი მეორე სუბიექტის ლიდერზე ამბობს, არჩევნები გააყალბაო, ამაზე დიდი პრობლემა რა უნდა იყოს? გოგი თოფაძე იმდენად გაურკვეველ პოზიციაში ჩადგა, რომ ყველა დააბნია. არავინ იცის, რა დიაგნოზი უნდა დავსვათ.

"რ": თოფაძე არაა ერთადერთი კოალიციაში, ვინც "რესპუბლიკელებზე" არცთუ დადებითად საუბრობს. რატომაა "ოცნებაში" "რესპუბლიკელების" მიმართ ასეთი აგრესია?

გ.ხ: ეს ეკლექტურობის გამოხატულებაა. კოალიცია თავიდანვე ერთიან პლატფორმასა და საერთო მსოფლმხედველობაზე ხომ არ მდგარა. მისი უდიდესი ნაწილისა და რესპუბლიკური პარტიის მსოფლმხედველობა რადიკალურად განსხვავებულია. ზოგ შემთხვევაში დაპირისპირებულიც კი. აქედან გამომდინარე, ერთმანეთის მიუღებლობა და გაუტანლობა გასაგებია. მსოფლმხედველობრივი წინააღმდეგობა აქვთ. სწორედ ამის გამოვლინებას ვხედავთ დროდადრო.

ძნელია იმის თქმა თუ რამდენად საკმარისია ეს ურთიერთზიზღი კოალიციის დასაშლელად. მასში შემავალ პარტიებს, მიუხედავად იმისა, რომ ერთმანეთი არ უყვართ, საკუთარი უსუსურობის განცდა არ აძლევს იმის საშუალებას, რომ ბიძინა ივანიშვილის მხრებიდან ჩამოვიდნენ. მათ ერთმანეთი არ უყვართ, მაგრამ ბიძინა ივანიშვილის მხრებზე ჯდომა უყვართ. ურჩევნიათ იქ ისხდნენ და ერთმანეთს მუჯლუგუნები ურტყან, ვიდრე ჩამოცოცდნენ და მიწაზე მყარად დადგნენ.

"რ": ამ ყველაფრის გათვალისწინებით, თქვენი აზრით, კოალიციურობის იდეამ კრახი განიცადა?

გ.ხ: კოალიცია სხვადასხვაგვარია. "ქართული ოცნება" თავის დროზე ნეგატიური ამოცანით, ანუ სხვის გასანადგურებლად, შეიქმნა. პოლიტიკაში ასეთი რამ ხდება, როცა ყველა ერთის წინააღმდეგ, მსოფლმხედველობრივი განსხვავების მიუხედავად ერთიანდება. იმ ერთის დასამარცხებლად ეს მისაღებია, მაგრამ სახელმწიფოს მართვისთვის - არა.

ასეთი ტიპის კოალიციები გრძელვადიანი ვერ იქნება, რადგან მსოფლმხედველობრივი წინააღმდეგობა ეფექტურობას აკარგვინებს. გადაწყვეტილებებს იმ მარტივი მიზეზის გამო ვერ იღებენ, რომ შიგნით ვერაფერზე თანხმდებიან.

თუმცა, პოზიტიური კოალიციაც არსებობს. ანუ, როცა პარტიები არა ვინმეს წინააღმდეგ, არამედ რაღაცის გასაკეთებლად, ერთი იდეის გარშემო ერთიანდებიან. დასავლეთში ეს ხშირია.

ქართულ პოლიტიკაში კოალიციის გარეშე წარმატების მიღწევა ჯერჯერობით შეუძლებელია და ვისურვებდი, რომ ისინი უფრო ერთ პლატფორმაზე ერთიანდებოდნენ, ვიდრე ვიღაცის წინააღმდეგ.

"რ": ბევრი ფიქრობს, რომ თუკი 2016 წლის არჩევნებში არასაპარლამენტო ოპოზიციას რაიმეს მიღწევა სურს, უნდა გაერთიანდნენ და კოალიციის სახით წარდგნენ. ეს რამდენად მიზანშეწონილად მიგაჩნიათ?

გ.ხ: მე ვერ ვხედავ ამ გაერთიანების ლოგიკას. სამწუხაროდ, დღეს გვაქვს სიტუაცია, როცა პოლიტიკური სპექტრი მთლიანად, ხელისუფლებიან-ოპოზიციანად არალეგიტიმურია. გაერთიანდებიან, მიიმატებენ თუ გამოიკლებენ ვინმეს, საზოგადოებაში სერიოზული მხარდაჭერის მოპოვება არ შეუძლიათ.

"რ": ანუ, საქართველოში არაა ცალკეული ლიდერი პარტია, რომელიც მოსახლეობის უმეტესობის მხარდაჭერას მოიპოვებს?

გ.ხ: სამწუხაროდ, არა. ვერც დაჯგუფებებში ვერ ვხედავ იმის პოტენციალს, რომ ხალხის მხარდაჭერა მოიპოვონ.

"რ": რა არის ამის მიზეზი? რას ითხოვს მოსახლეობა და რატომ ვერ გამოჩნდა ძალა, რომელიც მის მოთხოვნებს უპასუხებს?

გ.ხ: სამწუხაროდ, დღეს იდეოლოგიური სისუსტე და იდეების არქონაა. ლიდერებიც არ არიან. სოციალური პრობლემები ახალი პოლიტიკოსების მოთხოვნილებას იწვევს, მაგრამ ამ მოთხოვნილებას ვერც ერთი პოლიტიკური ლიდერი ვერ პასუხობს. ამის მიზეზი სხვადასხვაგვარია. ერთი იმის გამო ვერ პასუხობს, რომ ძველი ცოდვებითაა დამძიმებული, მეორე იმიტომ, რომ საკუთარ ძალას ვერ ავლენს და ა.შ.

საბოლოო ჯამში კი ვიღებთ სიტუაციას, რაც გვაქვს. ქართულ პოლიტიკას ახალი ძალა და სისხლი სჭირდება, მაგრამ სამწუხაროდ, ჯერჯერობით არ ჩანს.

"რ": პოტენციალიც არ ჩანს?

გ.ხ: თეორიული პოტენციალი არის, მაგრამ პრაქტიკულად რამდენად იქნება რეალიზებული, არავინ იცის. ჩვენ გვჭირდება ძალა, რომელიც წარსულის ცოდვებით არ იქნება დამძიმებული და ადამიანების დასარწმუნებლად საკმარისი ენერგია და რესურსი ექნება. ჯერჯერობით ასეთი არავინ გამოჩნდა.