პოლიტოლოგი გია ხუხაშვილი არ გამორიცხავს, რომ ფარული ჩანაწერების გავრცელებაში, რაც პირველ რიგში ხელისუფლების იმიჯს აზიანებს, თავად ხელისუფლების წარმომადგენლები იყვნენ გარეული. მისი აზრით, პრემიერის დასუსტება და დაკნინება ხელისუფლების გარეთაც და შიგნითაც ბევრს უნდა და ამისთვის ამგვარ მეთოდებსაც იყენებენ.

"მთელ კვირასთან" ინტერვიუში ხუხაშვილი ე.წ. "კოკაინის საქმეზე" პროკურატურის დასკვნასაც ეხმიანება, რომლის მიხედვითაც დეპუტატების - ეკა ბესელიასა და მანანა კობახიძის კორუფციული ქმედება არ გამოვლინდა და ამბობს, რომ დასკვნას ენდობა. იგი, ერთი მხრივ, ბესელია-კობახიძის სიმართლეშიც დარწმუნებულია და ელისაშვილისაშიც და მიიჩნევს, რომ ყველაფერი გაუგებრობის შედეგია.

გია ხუხაშვილი: მე ისედაც მიჭირდა იმის დაჯერება, რომ ის ქალბატონები (ეკა ბესელია და მანანა კობახიძე) კორუფციაში იყვნენ გარეული. გავლენით ვაჭრობის თემა პარლამენტში აქტუალური რომაა, ამაში ეჭვი არ მეპარება, მაგრამ გავლენით ვაჭრობა მაინცადამაინც ფინანსურ დაინტერესებას არ ნიშნავს. შეიძლება ეს სულ სხვა მოტივით ხდებოდეს, მაგალითად, პირადი მოტივებით.

ამ შემთხვევაში კი პროკურატურის დასკვნა ასეთია და არანაირი საფუძველი არ მაქვს, რომ მას არ ვენდო. უდანაშაულობის პრეზუმფცია, ჩემი აზრით, შეუვალია - თუ შენ საპირისპიროს ვერ ამტკიცებ, ადამიანი უდანაშაულოა.

"მთელი კვირა": პროკურატურის დასკვნაში ეწერა, რომ მრავალმხრივი საუშაოების მიუხედავად, მათ ვერც ალეკო ელისაშვილისა და ვერც მანანა კობახიძის ტელეფონში ვერ აღმოაჩინეს ზარები, ან მოკლე ტექსტური შეტყობინებები, რაზეც ელისაშვილი მანამდე საუბრობდა. ფიქრობთ, რომ ელისაშვილი იტყუებოდა?

გ.ხ.: როგორც გითხარით, არ მჯეროდა, რომ კობახიძე და ბესელია კორუფციაში იყვნენ გარეულე, მაგრამ მეორე მხრივ, იმაშიც დარწმუნებული ვარ, რომ ელისაშვილს ეს ყველაფერი არ მოუგონია. შესაძლოა, მათ შორის გარკვეული საუბრები მართლაც იყო, რაც ელისაშვილის მხრიდან სხვანაირად იქნა აღქმული.

ყოველ შემთხვევაში, ნაკლებად დამაჯერებლად მიმაჩნია, რომ ელისაშვილმა ყველაფერი შეთხზა და მოიგონა. შეიძლება რაღაც გადაამეტა და თავისი დასკვნები გააკეთა, რისი საკმარისი საფუძველიც არ ჰქონდა. ეს შეტაკება, ჩემი აზრით, ფრედ დასრულდა. ვერ ჩავთვლი, რომ ამ სიტუაციაში რომელიმე მხარემ მოიგო და რომელიმემ წააგო.

"მ.კ.": თქვენი აზრით, საზოგადოების თვალშიც ასე იქნება?

გ.ხ.: მიუხედავად იმისა, რა მოხდა რეალურად, ვფიქრობ, ბესელიასა და კობახიძეს გამოუსწორებელი პოლიტიკური ზიანი უკვე მიადგათ. საზოგადოებრივი განწყობა პროკურატურის დასკვნებით არ იზომება. არ მგონია, საზოგადოებრივი აზრი მათ სასარგებლოდ მეტყველებდეს. შესაბამისად, მათი პოლიტიკური ზიანი პრაქტიკულად გამოუსწორებელია მიუხედავად იმისა, თუ რას იტყვის პროკურატურა. მითუმეტეს, რომ საზოგადოებაში პროკურატურისადმი ნდობა საკმაოდ დაბალია.

"მ.კ.": და რა არის, თქვენი აზრით, ამ დაბალი ნდობის მიზეზი?

გ.ხ: ამას, სამწუხაროდ, ძალიან ბევრი მიზეზი აქვს. საზოგადოების იმ ნაწილს, რომელიც სამართლიანობის აღდგენას ელოდა, მაინცადამაინც არ გასჩენია განცდა, რომ ეს შესრულდა. მეორე ნაწილში კი, რომელიც დღეს პოლიტიკურ დევნაზე საუბრობს, ბუნებრივია, პროკურატურისადმი ნდობა ასევე დაბალია.

შესაბამისად, საზოგადოებაში არ მეგულება სეგმენტი, რომელიც შეიძლება პროკურატურის მუშაობით კმაყოფილი იყოს. მათ შორის არც დღევანდელი ხელისუფლების მხარდამჭერებში. ყველა იმედგაცრუებლია. პროკურატურის მიმართ პრეტენზიები ბევრია, მათ შორის ობიექტურიც.

"მ.კ.": კონსტიტუციაში ქორწინებასთან დაკავშირებით ჩანაწერის შესახებ ინიციატივას დიდი აჟიოტაჟი მოჰყვა. თქვენი აზრით, რატომ დააყენა ეს საკითხი "ქართულმა ოცნებამ", როცა წინასწარ ცნობილია, რომ კოალიციაში შემავალ ზოგიერთ პარტიას, მაგალითად "რესპუბლიკელებს" ამ საკითხზე რადიკალურად განსხვავებული მოსაზრება აქვთ?

გ.ხ.: მრჩება შთაბეჭდილება, რომ ეს საკითხი წმინდა პოლიტიკური ტაქტიკის თემაა. ყველას ესმის, რომ კონსტიტუციური ცვლილებები საკმაოდ ხანგრძლივ პროცესთანაა დაკავშირებული. ჩემი აზრით, ამ საკითხთან დაკავშირებით ქარიშხალი ჭიქაშია ატეხილი, რადგან ჯერჯერობით ქართულ პოლიტიკურ სპექტრში არანაირი საფრთხე არ არსებობს იმისა, რომ ერთსქესიანთა ქორწინება რამენაირად დაიშვება.

კონსტიტუციის დონემდე ამ საკითხის აწევა კი ზედმეტად პოლიტიზებულია და უნდა ვივარაუდოთ, რომ ეს წინასაარჩევნოდ შეგნებულად კეთდება. ქვეყანაში წინასაარჩევნოდ რაღაც თემაზე ორი პოლუსი უნდა შეიქმნას და ვიღაცას მიაჩნია, რომ ერთსქესიანთა ქორწინების დაშვება-არდაშვების თემაზე "შუა გაკრეფა" პოლიტტექნოლოგიურად სწორია.

პირადად მე ამას არ ვეთანხები, რადგან საბოლოო ჯამში ეს ცეცხლთან თამაშს ემსგავსება. ყოველთვის, როცა პოლიტტექნოლოგიებზე ვფიქრობთ, პარალელურად სახელმწიფო ინტერესებსაც უნდა ვუყურებდეთ. ამ შემთხვევაში კი პოლიტიკური ინტერესი უფრო მაღლაა დაყენებული, ვიდრე სახელმწიფოს ინტერესები. ის საფრთხეები, რაც ამ საკითხის ირგვლივ ესკალაციას შეიძლება მოჰყვეს, უგულებელყოფილია.

"მ.კ.": რა საფრთხეებს გულისხმობთ?

გ.ხ.: მე ვგულისხმობ საფრთხეებს, როდესაც თემაზე, რომელიც ქვეყანაში არააქტუალურია, ისედაც პოლარიზებული საზოგადოების კიდევ უფრო პოლარიზაცია იწყება. ეს სხვა ტიპის, უფრო აგრესიული შეტაკებების საფრთხეს შეიცავს. სწორედ ეს მაშფოთებს.

კიდევ ვიმეორებ - არ მგონია, ქართულ საზოგადოებაში ეს თემა იმდენად აქტუალური იყოს, რომ ჩვენ ჯვაროსნული ომი გამოვაცხადოთ.

მთელი პოლიტიკური სპექტრი თანხმდება, რომ ერთსქესიანთა ქორწინების წინააღმდეგია და მაშ საფრთხე საიდანღა მოდის?!

საკონსტიტუციო სასამართლოში სარჩელის შეტანაც წმინდა წყლის პროვოკაცია იყო. ყველას კარგად ესმოდა, რომ ეს საკითხი ასე მარტივად ვერ გახდება აქტუალური. ვიღაცის გაუგებარი პოლიტიკური მიზნების გამო ვითარება შეგნებულად ააფეთქეს.

"მ.კ.": ვის აწყობს ეს, თქვენი აზრით?

გ.ხ.: ამ შემთხვევაში ხელისუფლებას არ ვგულისხმობ. შესაძლოა არსებობს მესამე მხარე, რომელიც ამ თემით ერთ-ერთ ყველაზე საჩოთირო საკითხზე სიტუაციის აფეთქებას ცდილობს.

"მ.კ.": ეს საკითხი "რესპუბლიკელებსა" და კოალიციას შორის არსებულ უფსკრულს კიდევ უფრო გააღრმავებს?

გ.ხ.: კოალიციას ისედაც უამრავი პრობლემა აქვს. ეს საკითხი კიდევ ერთ კატალიზატორად შეიძლება იქცეს და პრობლემები კიდევ უფრო გაართულოს, რაც, საბოლო ჯამში, კოალიციის ამ სახით შენარჩუნებას შეუძლებელს გახდის. შესაძლოა, ტემპერატურამ იმდენად აიწიოს, რომ კოალიციის ყოფნა-არყოფნა ამ საკითხს დაუკავშირდეს და "რესპუბლიკელებსაც" უფრო მკვეთრი არჩევანის გაკეთება მოუწიოთ.

ნახეთ, როგორ ეწყობა ქრონოლოგიურად - საკითხის ხელოვნური ესკალაცია ხდება, ამ დროს კი წინ 17 მაისი გველოდება. არ გამოვრიცხავ, რომ ამ დროისათვის მესამე ძალა, რომელიც ჯერ არ ჩანს, ტრადიციების დაცვის ეგიდით გააქტიურდეს და ამით ეცადოს პოლიტიკურ სივრცეში დამკვირდებას. ვფიქრობ, რომ შეგნებულად თუ შეუგნებლად, "ქართული ოცნება", რომელიც ამ საკითხის ინიციატორია, მესამე ძალას პოლიტიკურ არენაზე გამოჩენაში ხელს უწყობს. შეიძლება საქმე უფრო რთულადაა, ვიდრე გვგონია.

"მ.კ.": თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სიტუაცია თითქოს მიწყნარდა, თუმცა რექტორის იმპიჩმენტის საკითხი უკვე არაერთხელ გაისმა. თქვენ რას ფიქრობთ ამასთან დაკავშირებით?

გ.ხ.: პირველ რიგში, მე კმაყოფილი ვარ, რომ ორად გახლეჩილ ახალგაზრდობას შორის შეტაკება არ მომხდარა. ჩემთვის მთავარი საფრთხე ეს იყო. შეიძლება ითქვას, რომ ამ ახალგაზრდებმა პოლიტიკურ ელიტას მასტერკლასი ჩაუტარეს და აჩვენეს, რომ მწვავე დაპირისპირების მიუხედავად მათ ერთმანეთთან თანამშრომლობა შეუძლიათ. მოლაპარაკებების ფორმულა თავადვე მოძებნეს.

ლადო პაპავას რაც შეეხება, მას დიდ პატივს ვცემ, მაგრამ მის ადგილას გადავდგებოდი. არა მაშინ, ცხელ გულზე, არამედ ახლა, დღევანდელ ვითარებაში. ის აღარ უნდა დარჩეს თანამდებობაზე, რადგან აღმოჩნდა, რომ მას არცერთ მხარესთან არ ჰქონდა არანაირი ავტორიტეტი და აბსოლუტურად უძლური იყო - სიტუაციის დეესკალაცია ვერანაირად ვერ მოახერხა. ფაქტობრივად, გვერდზე იყო გაწეული და ამ პროცესში არანაირ ავტორიტეტს არ წარმოადგენდა.

ამას დაემატა "ოდეერის" თემაც. ამაზე ახლა ალაპარაკდა და აქამდე იქ რომ ეჯდა, ეს არაფერია?! ასე რომ, ვფიქრობ, სტუდენტებში, ორივე დაპირისპირებულ მხარეში მას იმხელა მორალური ავტორიტეტი არ აქვს, რომ რექტორად დარჩეს.

არც ის მგონია, პაპავა ისეთი ადამიანი იყოს, რომელიც თანამდებობებს ეპოტინება და ამიტომ ვფიქრობ, დღეს, ამ ვითარებაში უბრალოდ ჩუმად უნდა წავიდეს. ეს მისი მხრიდან სწორი და ღირსეული გადაწყვეტილება იქნება. თუ ის შეეცდება რექტორად დარჩეს, ეს ჩემთვის არცთუ ლამაზი დასანახი იქნება.

"მ.კ.": თქვენი აზრით, ამაზე მიანიშნებდა განათლების მინისტრიც თავის ორაზროვან განცხადებებში პაპავას გადაყენებასთან დაკავშირებით?

გ.ხ.: შესაძლოა ამას, შესაძლოა მას სხვა მოტივაცია აქვს.

"მ.კ.": ფარული ჩანაწერების გავრცელება კვლად დაანონსებულია. ვის რეიტინგს უტყამს ეს პირველ რიგში?

გ.ხ.: ბუნებრივია, რომ ეს ყველაფერი ხელისუფლებას ძალიან სერიოზულად აზიანებს. ერთადერთი სისტემური მონაპოვარი, რითაც ამ ხელისუფლებას შეუძლია იამაყოს, სწორედ ისაა, რომ დღეს ადამიანებს აღარ აქვთ განცდა, რომ უსმენენ, აშანტაჟებენ და პოლიტიკურად დევნიან. სხვა მიმართულებით კი არ ვფიქრობ, რომ ხელისუფლებას სისტემური მიღწევა აქვს.

თუ ეს მონაპოვარიც ეჭვქვეშ დადგა, მაშინ ამომრჩეველი კითხვას დასვამს - რითი ჯობია ეს ხელისუფლება წინას? ამიტომ, ეს ყველაფერი ხელისუფლების პრობლემაა. ადამიანებში დაუცველობის განცდა ჩნდება და ესეც ძალიან სახიფათოა.

მიუხედავად იმისა, თუ რას ფიქრობს ადამიანი და საიდან მოდის ეს მისი აზრით, ყველა თანხმდება იმაზე, რომ ამ განუკივხაობის კონტროლზე აყვანაზე პასუხისმგებელი ხელისუფლებაა. თუ მან ეს ვერ შეძლო, ბუნებრივია, ამომრჩეველი მას პოლიტიკურ პასუხისმგებლობას დააკისრებს.

"მ.კ.": ანუ, ჩანაწერების გამოქვეყნების გაგრძელება, პირველ რიგში, ხელისუფლებას არ აწყობს?

გ.ხ.: ბუნებრივია ასეა. თუმცა, ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ხელისუფლების ზოგიერთ წევრს ან მათგან ცოტა ხნის წინ წასულ ადამიანებსაც არ აწყობთ. სამწუხაროდ, მე ამას ვერ გამოვრიცხავ.

საერთოდ, იდენტიფიცირება ძალიან რთულია. დარწმუნებული ვარ, მთლიანად ხელისუფლება და განსაკუთრებით პრემიერი ამას არ აკეთებს, მაგრამ ვიღაც ასე ბინძურად რომ თამაშობდეს, ამას ვერ გამოვრიცხავ.

"მ.კ.": ფიქრობთ, რომ თავად ხელსუფლებაშივე შეიძლება იყვნენ ამ ჩანაწერების გამავრცელებლები?

გ.ხ.: ასეთი რაღაცები მიღებულია. ახალი პრემიერის დასუსტება და მისი არარაობად წარმოჩენა შესაძლოა როგორც ხელისუფლების გარეთ უნდოდეთ, ისე ხელისუფლების შიგნით. ასეთი ადამიანები ყველგან მოიძებნებიან.