"ანტიდასავლური ძალები რუსული პროპაგანდის თეზისს მიზანმიმართულად ავრცელებენ, რომ თურმე აი, დასავლეთი და ევროპა იმისთვის მოდიან, რომ ერთსქესიანთა ქორწინება დააკანონონ და რომ თურმე ახლა ამაზე პარლამენტში კენჭისყრაა," - ამბობს "რეზონანსთან" საუბრისას "რესპუბლიკური პარტიის" წევრი დავით ზურაბიშვილი კონსტიტუციაში ქორწინებასთან დაკავშირებით ჩასაწერი ცვლილების შეფასებისას.

მისი თქმით, ამ თემაზე საუბარი და მითუმეტეს პარლამენტში, თითიდან გამოწოვილი თემაა, რადგან არავითარი მოთხოვნა ამ ჩანაწერის შექმნისა საზოგადოების მხრიდან არ დამდგარა.

დავით ზურაბიშვილი: აუცილებელია აღინიშნოს, რომ აქ საუბარი არ გახლავთ, ერთი სქესის ადამიანებს შორის ქორწინება დასაშვები უნდა იყოს თუ არა, ეს საერთოდ არ გახლავთ კამათის თემა. აქ საუბარია უკვე არსებულ კანონმდებლობაზე, რომლითაც განსაზღვრულია, რომ ოჯახი ქალისა და მამაკაცის ერთობაა. ეს სამოქალაქო კოდექსით განსაზღვრულია.

ამ კანონმდებლობის შეცვლას და ერთსქესიანთა ქორწინების თემას პარლამენტში საკითხის დასმა სურვილისამებრ სჭირდება. თუმცა, ეს არავის არ უნდა - არცერთი პოლიტიკური პარტია, არასამთავრობო ორგანიზაცია და მათ შორის ლგბტ აქტივისტები ამ ჩანაწერის შეცვლის საკითხს დღის წესრიგში არ სვამს.

აქედან გამომდინარე, ჩვენი პარტია ამ ჩანაწერის არსებობას ვემხრობით და ვამბობთ, რომ ჩანაწერი კი არ უნდა შეიცვალოს, არამედ უნდა დარჩეს ისეთად, როგორიც არის.

განსხვავება ფუნდამენტურია, თუმცა, რატომ გვეწინააღმდეგებიან ჩვენ? ქათულ ენაში არსებობს ასეთი სიტყვა - "ბარემ", აქაც ეს სიტუაციაა - ბარემ კონსტიტუციაში ხომ არ ჩაგვეწერაო. აქ მთელი "მუღამიც" სწორედ ისაა, რომ არავითარი "ბარემ" არ არსებობს.

"რეზონანსი": აღნიშნეთ, რომ ამ ჩანაწერის გაკეთებას კონსტიტუციაში არავინ ითხოვს. მაშინ რატომ წამოწია მმართველმა გუნდმა ეს თემა და რა საჭიროა ამ ნორმის კონსტიტუციაში ჩაწერა, თუკი არსებული კანონმდებლობა ამ საკითხს უკვე ისედაც არეგულირებს?

დ.ზ.: მოდით, ავხსნათ, რას ნიშნავს ამ ჩანაწერის კონსტიტუციით გამაგრება. თუ დღეს სამოქალაქო კოდექსის შეცვლას 76 ხმა სჭირდება, მაშინ მის გაუქმებას 116 ხმა უნდა, დაახლოებით 40 ხმაზეა საუბარი. ამ დროს კი ისმის კითხვა - ვინ ითხოვს გაუქმებას, ვინმე პარლამენტს აშანტაჟებს ამისთვის? ასეთი რამ არ არსებობს და შესაბამისად, ამ საკითხის აქტუალიზაცია საჭირო საერთოდ არაა.

ამ საკითხისადმი საზოგადოებრივი აზრიც ძალიან კარგადაა გასაგები. მის აქტუალიზაციას ანტიდასავლური და პრორუსული ძალები ახდენენ. აქედან გამომდინარე, ინიციატივის გატანა და კონსტიტუციაში ჩაწერა-არჩაწერაზე საუბარი ამ შავბნელი ძალებისთვის კოჭის გორებაა და მეტი არაფერი.

ეს ჩვენს უმრავლესობასაც ავუხსენით, თუმცა, ეტყობა, მათ ჩათვალეს, რომ ამით ამომრჩევლის გულის მოგებაა შესაძლებელი, თორემ სხვა შემთხვევაში ლოგიკა ნამდვილად არ მესმის.

ვერ ვიგებ, რატომ უნდა წამოვიწყოთ ის, რაც უკვე გვაქვს? მაშინ ჩავწეროთ ისიც, რომ არ უნდა ვცემოთ მამა ან დედა. კონსტიტუციაში იმის ჩაწერა, რაც უკვე არსებობს, სრულიად ზედმეტია.

თუ ვინმეს ჰგონია, რომ ამით შავბნელ ძალებს გააჩერებენ და სალაპარაკო აღარ ექნებათ, ძალიან ცდებიან - მათ სალაპარაკო ყოველთვის ექნებათ, რადგან მათი აზრი ყოველთვის არის ტყუილი: რომ აი, დასავლეთი გვრყვნის და მეტი არაფერი.

"რ": როგორ ფიქრობთ, რატომ დააყენა "ოცნებამ" ეს საკითხი ასე, როცა აპრიორი იცოდა, რომ კოალიციაში ამ თემაზე ერთიანი აზრი არ არსებობდა? მაგალითად, თქვენ, "რესპუბლიკელებს" განსხვავებული აზრი გქონდათ...

დ.ზ.: იმიტომ, რომ მათი აზრი არის მცდარი. "ოცნებას" ჰგონია, რომ ამ ჩანაწერის გაკეთებით ამომრჩევლის გულს მოიგებს, არადა, ამას არავინ ითხოვს და რას ვპასუხობთ, ერთი ძალიან მაინტერესებს.

თუმცა, ამასთანავე, ანტიდასავლური ძალები რუსული პროპაგანდის თეზისს მიზანმიმართულად ავრცელებენ, რომ თურმე აი, დასავლეთი და ევროპა იმისთვის მოდიან, რომ ერთსქესიანთა ქორწინება დააკანონონ და რომ თურმე ახლა ამაზე პარლამენტში კენჭისყაა.

"რ": დეპუტატმა თამაზ მეჭიაურმა ა/ო "იდენტობის" მიერ პარლამენტთან გამართული აქცია ცინიკურად შეაფასა და მათი მისამართით დისკრიმინაციული ტერმინი გამოიყენა, რის გამოც იგი მისივე თანაგუნდელმა და ფრაქციის თავმჯდომარე გია ვოლსკიმ გააკრიტიკა. ხომ არ ფიქრობთ, რომ ამგვარი დავა კოალიციის იმიჯს მნიშვნელონად აზიანებს?

დ.ზ.: დეპუტატი რომ ასე არ უნდა ლაპარაკობდეს, უდავოა. შეურაცხყოფა არის შეურაცხყოფა და მნიშვნელობა არ აქვს, ის სექსუალური უმცირესობის წარმომადგენელს ეხება, თუ სხვა ნებისმიერ პირს. რა თქმა უნდა, თანაგუნდელების ამგვარი განცხადებები სასურველი არაა, თუმცა, იმ რეალობაში, რაშიც ახლა ვიმყოფებით და მაშინაც კი, როცა კოალიცია იქმნებოდა, ასეთი რამ გარდაუვალი იყო და არის.

ამ შემთხვევაში ჩვენ მომავალი არჩევნები უნდა გავითვალისწინოთ - თუ კოალიცია ისევ ერთად იქნება, მაშინ ის პოლიტიკურ-იდეოლოგიურად უფრო ერთგვაროვანი უნდა იყოს, ვიდრე დღესაა. ალბათ ისიც გახსოვთ, რომ კოალიცია სპეციფიკურ დროსა და სიტუაციაში შეიქმნა. ამიტომ ამგვარი აზრთა სხვაობა გარდაუვალი იყო.