პოლიტოლოგ გია ხუხაშვილის განცხადებით, უმრავლესობის დეპუტატ თამაზ მეჭიაურის განცხადებებზე პრემიერ-მინისტრი კომენტარს არ უნდა აკეთებდეს და დამწუხრებული თავს არ უნდა იქნევდეს. მისი თქმით, ის გუნდის პოლიტიკური ლიდერია და პარტიაში, როგორც მმართველს, სიტუაციის კონტროლი უნდა შეეძლოს.
მას მეჭიაურთან ისეთი კომუნიკაცია მაინც უნდა ჰქონდეს, რომ ის მსგავსი სახის განცხადებებს საჯაროდ არ აკეთებდეს. ხუხაშვილის აზრით, ეს პრემიერის სისუსტეზე მიანიშნებს.
"რეზონანსი": როგორ შეაფასებთ, არმაზ ახვლედიანის "ქართული ოცნებიდან" წასვლას, არის თუ არა ეს იმის ნიშანი, რომ პარტიაში კრიზისია?
გია ხუხაშვილი: არმაზ ახვლედიანი დიდი ხანია უკვე პარტიიდან წასულია. უბრალოდ, ეს მისი მხრიდან მორიგი კარის გაჯახუნება იყო. "ოცნებისთვის" მისი წასვლა არფერს არ ნიშნავს. არც ქართული პოლიტიკისთვის არ წარმოადგენს მნიშვნელოვან ფიგურას, რომ სალაპარაკოდ გვიღირდეს.
"ქართულ ოცენბაში" ჩვეულებრივი პროცესები მიმდინარეობს. პარტიას სერიოზული რეიტინგის პრობლემა აქვს. შესაბამისად ბუნებრივია, რომ შიდაკონკურენცია იზრდება და დაძაბულობა მატულობს. ამიტომ პარტიაში ყველა ერთმანეთს უპირისპირდება.
"რ": თუმცა აქამდე "ქართული ოცნების" არაერთმა წევრმა გააკეთა განცხადება, რომ პარტიაში გარკვეული ჯგუფი არსებობს, რომელიც გადაწყვეტილებებს დამოუკიდებლად იღებს. ახვლედიანმა გია ვოლსკიც ახსენა და თქვა, რომ ის პარტიის მთავარ პრობლემას წარმოადგენს...
გ.ხ: რა თქმა უნდა, პარტიაში ასეა, გარკვეულ და მნიშვნელოვან გადაწყვეტილებებს რამდენიმეკაციანი ჯგუფი იღებს. რაც შეეხება გია ვოლსკის პრობლემას, ამაზე საუბრისგან თავს შევიკავებ. ყოველ შემთხვევაში, ის "ქართული ოცნების" ერთადერთ პრობლემას არ წარმოადგენს.
არმაზ ახვლედიანის საქციელი პრინციპების ირგვლივ მოსაუბრე ადამიანისას არ ჰგავს. ეს უფრო პირადი წყენაა. ის განსაკუთრებული იდეების და აქტიურობის მქონე ადამიანი არ ყოფილა. დღეს მის აქტიურობაში პირადი მოტივები იგრძნობოდა. მას უსმენენ და მის ნათესავებზე ზეწოლა ხორციელდება, წმინდა პოლიტიკური ინსინუაციებია.
"რ": რას ფიქრობთ თამაზ მეჭიაურის განცხადებებზე და შემდეგ პრემიერ-მინისტრის კომენტარზე, რომელიც მას გაემიჯნა. რასთან გვაქვს საქმე, წინასაარჩევნოდ გუნდში დაპირისპირებაა, რომელსაც კვირიკაშვილიც ვერ აკონტორლებს?
გ.ხ: "ქართული ოცნება" საკმოდ ეკლექტურია, სადაც ერთიანი ხედვა და კონცეფცია არ აქვთ. ეს მეჭიაურის კი არა, პარტიის პრობლემაა, რომელიც ვერ ჩამოყალიბდა და მათ საერთო ძირითადი პრინციპეპი არ გააჩნიათ.
ესენი სინამდვილეში ერთიანი "ოცნება" კი არ არის, რომელმაც ხალხის ინტერესები უნდა დაიცვას, არამედ პატარ-პატარა და დათითოკაცებული გაურკვეველი კონგლომერანტია და არა პარტია კლასიკური გაგებით. შესაბამისად, ასეთი რაღაც ამიტომ ხდება. რაც შეეხება მეჭიაურის განცხადებებს, ჭიქაში ქარიშხალს მაგონებს. მისი ნათქვამის მაღლა ამოწევას და გაზრდას ძირითადად "რესპუბლიკელები" ცდილობენ, რაც აზრს მოკლებულია. შესაბამისად, პრემიერის განცხადებაც გადაჭარბებული და გადამლაშებული იყო.
"რ": თქვენ ფიქრობთ, რომ პრემიერმა მეჭიაურის განცხადებებს ყურადღება არ უნდა მიაქციოს?
გ.ხ: მეჭიაური არ არის ადამიანი, რომელიც ქვეყნის საგარეო პოლიტიკას განსაზღვრავს. მას თავისი მოსაზრებები აქვს. არ არსებობს რაღაც პარტიული დისიპლინა, რომ ის გარკვეულ ვერტიკალში ჩასვან. ნაცვლად იმისა, რომ ისტერიკაში ჩავვარდეთ, ჯობია არგუმენტირებულად ვეკამათოთ და მისი მოსაზრებები გავაქარწყლოთ.
ამიტომაც პრემიერ-მინისტრი მეჭიაურის განცხადებებს კი არ უნდა ემიჯნებოდეს, მან კეთილი უნდა ინებოს და პარტიაში შესაბამისი დისიპლინა დაამყაროს, რათა ამ ტიპის განცხადებები საჯაროდ არ კეთდებოდეს.
თუ ეს არ შეუძლია, მაშინ სხვა ტიპის კომუნიკაციაზე გადავიდეს. ეს გარდა იმისა, რომ წმინდა მენეჯმენტის თვალსაზრისით არასწორია, ასევე მისი, როგორც ლიდერის სისუსტეს წარმოაჩენს. თავის გადაქნევა და წუწუნი ყველას შეუძლია, ამას პრემიერობა სულაც არ სჭირდება.
"რ": დავით ბერძენიშვილმა განაცხადა, რომ პრემიერ-მინისტრი ციდან ჩამოფრენილი არ არის და მას ხმა "რესპუბლიკელებმაც" მისცეს. როგორ შეაფასებთ მის განცხადებას?
გ.ხ: "რესპუბლიკელების" განცხადებები უკვე მომაბეზრებელი ხდება. გასაგებია ეს მუქარანარევი და შანტაჟის ენაზე საუბარი. უბრალოდ, არსწორია. არ შეიძლება ადამიანს ყოველწუთს ვამადლოთ, თუ სადმე "პნოპკაზე" ხელი დაგვიჭერია. სამწუხაროდ, დავით ბერძენიშვილისთვის ასეთი ტონი დამახასიათებელია.
ამ ტიპის ადამიანია და ეს არის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი, რის გამოც ის ადამიანებს არ უყვარს. ამიტომ არის, რომ მის მიმართ ბევრი ურყოფითად არის განწყობილი. არ შეიძლება ასეთი ენით არც საზოგადოებასთან და არც საკუთარ პოლიტიკურ პარტნიორებთან კომუნიკაცია.
არ შეიძლება ყველაფერზე ანგარიში და ვაჭრობა. "რესპუბლიკელებს" შანტაჟს ის ურჩევნიათ, რომ როგორმე ამომრჩეველთან კომუნიკაცია ააწყონ. ხალხს ელაპარაკონ, იქნებ არჩევნებზე ერთი-ორი ხმა მაინც მიიღონ, რომ პარლამენტში მოხვდნენ.
"რ": რას იტყვით პაატა ბურჭულაძის პოლიტიკაში შემოსვლაზე. შესაძლოა მან "ქართული ოცნების" ალტერნატივა შექმნას?
გ.ხ: რამე ტიპის ალტერნატივის შექმნაზე საუბარი ძალიან ნაადრევია. პაატა ბურჭულაძის ფაქტორი თეორიულად, რა თქმა უნდა, ძალიან საინტერესოა. იმ მარტივი მიზეზის გამო, რომ ამომრჩევლის დიდი ნაწილი, მთლიანად პოლიტიკური ელიტისგან დისტანცირებულია, ყველას უარს ეუბნება და რაღაც ახალს ეძებს.
მათ სუფთა ფურცლიდან დაწყება უნდათ. მთლიანად პოლიტიკური სპექტრი კრიზისშია. ყველა წარსულის ცოდვებით დამძიმებულია. ერთადერთი ადამიანი ამ ეტაპზე, რომელსაც ყველაფერი სუფთა ფურცლიდან შეუძლია დაიწყოს, პაატა ბურჭულაძეა.
ბოლო კვლევებიც აჩვენებს, რომ ის მხოლოდ პოზიტიურად განიხილება. მაგრამ ერთი მთავარი პრობლემა არსებობს, მან ამომრჩეველს უნდა დაუმტკიცოს, რომ არსებული პრობლემების მოგვარება შეუძლია. ამ მთავარ კითხვაზე პასუხის გაცემა მოუწევს.
"რ": პაატა ბურჭულაზე ბიძინა ივანიშვილის მომხრეების გადაბირებას შეძლებს?
გ.ხ: ბურჭულაძეს მომხრეების წართმევა ვიღაცისთვის არ სჭირდება. სააკაშვილის და ივანიშვილის მომხრეები უკვე უმცირესობაში განიხილებიან - ამომრჩევლის 60%-ი პოლიტიკური ელიტისგან დისტანცირებულია.