პოლიტოლოგი, პროფესორი იგორ კვესელავა დარწმუნებულია, რომ ბიძინა ივანიშვილის წინასაარჩევნო გააქტიურება და გოგა ხაინდრავას ფილმი "ჰეროკრატია" "ქართულ ოცნებას" ოქტომბრის საპარლამენტო არჩევნებს მოაგებინებს.

არ გამორიცხავს, რომ ხელისუფლებამ "ნაცმოძრაობის" დროინდელი ფარული ჩანაწერებიც კი გამოიყენოს ამისათვის და დასძენს, რომ ხელისუფლების შესანარჩუნებლად ლიდერები ყველა საშუალებას მიმართავენ.

"რეზონანსთან" ინტერვიუში კვესელავა იმასაც ამბობს, რომ ივანიშვილის პროგნოზი პარლამენტში 100 მანდატის მოპოვებასთან დაკავშირებით აბსოლუტურად რეალურია და რომ შესაძლოა, "ოცნების" დეპუტატთა რაოდენობამ ასსაც კი გადააჭარბოს.

იგორ კვესელავა: ივანიშვილი ფიქრობს, რომ 73 მაჟორიტარიდან 63-65-ს მაინც გაიყვანენ, ხოლო დანარჩენები, რომლებიც კენჭს "ოცნებიდან" არ იყრიან, მაგრამ ამ პარტიის მიერ მხარდაჭერილები არიან, პარლამენტში მაინც "ქართულ ოცნებას" დაუჭერენ მხარს. პროპორციულ სიას რაც შეეხება, 35-40 კაციანი ჯგუფის გაყვნაზეა საუბარი და თუ ყველაფერს შევკრებთ, გამოვა, რომ "ოცნებისა" და მისი მხარდამჭერების რაოდენობა 100-ს გადააჭარბებს კიდეც.

არ მგონია, ივანიშვილი ამ სიტყვებს ჰაერზე ისროდეს. მას ყველანაირი ინფორმაცია აქვს, კვლევები. ზოგი რამ პრესისათვის არ ქვეყნდება, მაგრამ შიდა კვლევები ხომ ტარდება. არ ვფიქრობ, რომ ეს ვარაუდი ჰაერიდანაა მოტანილი; დარწმუნებულია, რომ "ოცნება" პარლამენტში არა მხოლოდ უმრავლესობას, არამედ საკონსტიტუციო უმრავლესობას მოიპოვებს.

"რეზონანსი": როგორც ვხედავთ, ივანიშვილი წინასაარჩევნოდ გააქტიურდა. როგორ ფიქრობთ, აქვს მას ისევ იმხელა რეიტინგი, რომ საკუთარი ავტორიტეტით "ოცნებას" ხალხის მხარდაჭერა მოუტანოს?

ი.კ: მე ჯერ კიდევ ორი თვის წინ ვამბობდი, რომ წინასაარჩევნოდ ბიძინა ივანიშვილის "აფეთქება" მოხდებოდა. ანუ, ის პოლიტიკურ სარბიელზე გამოვიდოდა. ვის აქვს საქართელოში ავტორიტეტი, თუ არა მას? ვერავინ დამისახელებს პარტიას ან პიროვნებას, ვისაც ივანიშვილზე მეტი რეიტინგი ექნება.

საქმე ისაა, რომ ივანიშვილი "ნაცმოძრაობის" ცხრაწლიანი რეჟიმის დამამხობლად მოიაზრება. რა თქმა უნდა, შემდგომ სახელმწიფო მართვაში შეცდომებიც იქნა დაშვებული, მაგრამ ბევრი რამის გათვლა წინასწარ შეუძლებელი იყო.

"რ": რას გულისხმობთ?

ი.კ: მაგალითად, ივანიშვილი წინასწარ ვერ განსაზღვრავდა, რომ დასავლეთი, აშშ კოჰაბიტაციას კატეგორიულად მოითხოვდა. ასეთი რაღაცების გამო მოუხდა მას ჩაფიქრებული გეგმიდან გადახვევა.

მისი პროგრამა მინიმუმი "ნაცმოძრაობის" ჩამოცილება იყო, პროგრამა მაქსიმუმი კი სამოქალაქო საზოგადოების განვითარება, რაც ასე სწრაფად ვერ მოხდება. მის გეგმებში "ნაცმოძრაობის" მმართველობის ნარჩენების ხელისუფლებიდან გაქრობაც შედიოდა.

ის რადიკალი არაა არც პოლიტიკურ და არც ეკონომიკურ მოქმედებებში; რევოლუციური კი არა, ევოლუციური გზით მიდის - თანდათანობითი განვითარების გზით. ეს გრძელვადიანი პერსპექტივაა, რასაც შედეგი მომავალში ექნება. სამოქალაქო საზოგადოების შექმნას ჩვენთან ბევრი აკლია. ამისკენ გასავლელი გზა ურთულესია. არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ საქართველო ურთულესი ქვეყანაა. ერთადერთი ქვეყანა პოსტსაბჭოთა სივრციდან, რომელმაც ასეთი რთული გზა გაიარა - დაპირისპირებები, კონფლიქტები, შიდა და გარე ომები, გადატრიალებები და ა.შ. ასეთი გზა არც ერთ  სხვაპოსტსაბჭოურ ქვეყანას არ გაუვლია.

საქართველოში კი სულ დაპირისპირებებია - ჯერ ზვიადისტები და შევარდნაძისტები უპირისპირდებოდნენ ერთმანეთს, შემდეგ "მოქალაქეთა კავშირი" და "ნაციონალური მოძრაობა", შემდეგ "ნაცმოძრაობა" და "ქართული ოცნება" და ა.შ. თუმცა, ამ დაპირისპირების გარდა ჩვენ ერთგვარ მორიგებას, შერიგებას თუ გამოყენებასაც ვხედავთ.

არაფერია დასამალი იმაში, რომ შევარდნაძის ხელისუფლებაში ზვიადისტებიც იყვნენ, შემდეგ შევარდნაძის ხალხი "ნაცმოძრაობაში", ახლა კი "ნაცმოძრაობის" ხალხი "ოცნებაში".

"რ": თქვით, რომ კოჰაბიტაცია იძულებითი იყო, თუმცა ყოფილი "ნაციონალების" "ოცნებაში" ყოფნა ბუნებრივად მიგაჩნიათ?

ი.კ: ერთ საიდუმლოს გაგიმხელთ - ივანიშვილს ხელისუფლებაში მოსვლა 2011 წელს არ დაუწყია. ამაზე ფიქრი მან 2008-ში რუსეთთან ომის წაგების შემდეგ დაიწყო, როცა ამერიკის არაერთი გაფრთხილების შედეგად სააკაშვილი ამაზე მაინც წამოეგო. 

სწორედ ამ დროიდან დაიწყო ივანიშვილმა ხელისუფლებაში მოსვლაზე ფიქრი. როგორ ფიქრობთ, ის არ დაიწყებდა "ნაციონალების" ბანაკში ტრიალს და ისეთი ხალხის მოძებნას, რომლებიც მას გამოადგებოდნენ? ეს პროცესი განსაკუთრებით 2010-2011 წლებში გააქტიურდა, როცა პოლიტიკაში მოსვლა საბოლოოდ გადაწყვიტა.

შედეგად, "ნაციონალურ მოძრაობაში" გამოიკვეთნენ პიროვნებები, რომლებიც "ნაცმოძრაობაში" კი იყვნენ, მაგრამ ბიძინა ივანიშვილისთვის მუშაობდნენ. როგორ ფიქრობთ, გამარჯვების შემდეგ ივანიშვილს ეს ხალხი უნდა გაეყარა? ვერ გაყრიდა. ეს იყო პოლიტიკა და სტრატეგია.

ასე რომ, "ნაციონალების" ყოფილი წევრები "ოცნებაში" ერთი წლის წინ არ მოხვედრილან. ისინი იმ დროიდან მოდიან და ახლა მჟღავნდება მათი სახეები. საუბარი იმაზე, რომ ივანიშვილმა ისინი დღეს ან გუშინ მიიღო, არასწორია. ეს ბევრად ადრე მოხდა.

"რ": როგორ ფიქრობთ, ხალხი რამდენად აცნობიერებს და ეთანხმება ამას?

ი.კ: ზოგადად, პოლიტიკა ურთულესია და აქ აუცილებელია ლიდერი, რომელსაც ხალხი გაჰყვება. არ მინდა, ხალხს სხვა რამ ვუწოდო, რაც პოლიტიკაში "ბრბოს" ტერმინითაა ცნობილი, მაგრამ მათ ლიდერი სჭირდებათ. როგორ ფიქრობთ, ხალხს მიჰყავს "პარადი"? ხალხია პოლიტიკის წარმმართველი? ასე სრულებითაც არაა. ასე მარტივად არ დგას საქმე.

რაც შეეხება იმას, თუ რამდენად ეთანხმება ამას ხალხი, პოლიტიკური ლიდერები ბევრ რამეს აკეთებენ ისეთს, რაც ახლა შეიძლება არ გვესმოდეს და 10-20 წლის შემდეგ გავიგოთ. აქ საქმე არც ისე მარტივადაა. როცა პოლიტიკაში მოდიხარ, ყველაფერს აკეთებ. როგორც მაკიაველი ამბობდა, "მიზანი ამართლებს საშუალებას". როცა მიზანი პოლიტიკაში მოსვლაა, ყველა იმ საშუალებას იყენებ, რაც ამაში დაგეხმარება.

"რ": ანუ, ფიქრობთ, რომ ყველანაირ გზას აქვს გამართლება?

ი.კ: როგორ გგონიათ, მიხეილ საკაშვილის პოლიტიკაში მოსვლის გზა როგორი იყო? მან სახელმწიფო გადატრიალება არ მოაწყო? ეს არ იყო პარლამენტისა და პრეზიდენტის გარიყვა და გაძევება? აქ მთელი მანქანა მუშაობდა და ფონიც მომზადებული იყო საიმისოდ, რომ შევარდნაძე წასულიყო.

იგივე ხდებოდა 9 წლის შემდეგაც - საქართველოშიც და დასავლეთშიც ისევ მომზადებული ფონი იმისათვის, რომ ხელისუფლება შეცვლილიყო. ახალი ხელისუფლება პოლიტიკაში კიდევ 4 წელი იქნება და ამ 8 - წლიანი სტაჟის მერე ისევ გადაწყდება ეს საქმე ისე, როგორც შევარდნაძისა და სააკაშვილის საქმე გადაწყდა. 8-წლიანი პერიოდის მერე ხალხიც მზად იქნება ამისათვის და უფრო ადვილად მოგვარდება, ვიდრე ახლა.

"რ": რამდენიმე დღის წინ გოგა ხაინდრავას ფილმ "ჰეროკრატიის" პრეზენტაცია იყო და მას საკმაოდ დიდი გამოხმაურება მოჰყვა. წინასაარჩევნოდ ამ ფილმისგან დაახლეობით ისეთივე ეფექტს ელიან, რაც 2012-ში ცოცხების კადრებს ჰქონდა.

ი.კ: დარწმუნებული ვარ, ივანშვილის გამოსვლები და ხაინდრავას ფილმი დიდ როლს ითამაშებს საზოგადოების განწყობის ჩამოყალიბებაში. მე ხალხს რაიონებშიც ხშირად ვხვდები და სიტუაცია ასეთია - საზოაგდოებას ეს უნდა, საზოგადოება სამართლიანობისათვის ისწრაფვის, მას უნდა, რომ ვიღაც დაისაჯოს.

ქართული საზოგადოება ასეთია, ეს ყველაფერი მისთვისაა დამახასიათებელი. ასეთი რამ დასავლეთის ქვეყნების ხალხისათვის არაა დამახასიათებელი, ეს სუფთა ქართული ფენომენია.

ზოგჯერ ასეთი რაღაცები არჩევნების მოსაგებად საჭიროა. ამას ლიდერების გარდა პოლიტტექნოლოგებიც წყვეტენ, რომლებიც "ქართულ ოცნებაში" მუშაობენ, მათ შორის უცხოელებიც. ასე რომ, არაა გამორიცხული, არა მხოლოდ ხაინდრავას ფილმი, არამედ "ნაცმოძრაობის" დროს შექმნილი ძველი ფირებიც ვიხილოთ. ეს ფირები ისევ არსებობს. ისინი არსად დაკარგულა. შეიძლება ერთი გაანადგურო, მაგრამ უამრავი სხვა არსებობს. მათი განადგურება შეუძლებელია.

მათ ხელისუფლება საჭიროებისამებრ გამოიყენებს. არაა გამორიცხული, თავადვე გაასაჯაროონ, თუკი ეს ხელისუფლების შესანარჩუნებლად იქნება საჭირო. საკითხი ასე დგას - ივანიშვილი ხელისუფლებაში მოსულია და ახლა შენარჩუნება სჭირდება.

"ოცნების" პოლიტიკურ სიკვდილს კი არც ივანიშვილი დაუშვებს და არც თავად პარტია და ამისათვის ყველა საჭირო მეთოდს გამოიყენებენ. ეს საჭიროა იმისათვის, რომ ხელისუფლებამ ქვეყანა მართოს და ეს ქვეყანა პოლიტიკურად, ეკონომიკურად თუ სოციალურად ძლიერი იყოს.