კონსტიტუციონალისტი და პოლიტოლოგი ვახტანგ ძაბირაძე ამბობს, რომ "გაზპრომთან" დადებული ხელშეკრულების პირობები იმდენად საგანგაშო არ არის, როგორც ამ საკითხთან დაკავშირებით ხელისუფლების დუმილი.

მისი აზრით, მთავრობამ საზოგადოებას სიმართლე უნდა უთხრას, რა მოხდა მოლაპარაკების დროს და საქართველოს დასათანხმებლად რუსეთმა რა სახის ბერკეტი გამოიყენა. სხვაგვარად ხელისუფლებაზე საზოგადოებას მუდმივად იმის ეჭვი ექნება, რომ მან ეს პრინციპული საკითხი, უბრძოლველად დათმო.

"რეზონანსი": "ნაციონალური მოძრაობის" ორად გაყოფა, ქვეყანაში პოლიტიკური პროცესების განვითარებაზე რა გავლენას მოახდენს?

ვახტანგ ძაბირაძე: ამ პარტიაში დაპირისპირება და დაძაბულობა იმდენ ხანს გაგრძელდა, რომ საზოგადოება უკვე შეგუებული შეხვდა ფაქტს, რომ პარტია ორად გაიყო. ახლა ინტერესის საგანი მხოლოდ ის არის, ვინ ვის რა ბრალდებებს წაუყენებს. პოლიტიკური თვალსაზრისით არ მგონია, რომ ამ გაყოფამ დიდი გავლენა მოახდინოს და ვითარება მკვეთრად შეცვალოს.

"ნაციონალური მოძრაობის" მიმართ საზოგადოებას ან დადებითი, ან უარყოფითი დამოკიდებულება აქვს.

ამომრჩევლის ძალიან მცირე სეგმენტია, რომელსაც "ნაციონალების" მიმართ ნეიტრალური დამოკიდებულება აქვს.

ეს ვითარება მაშინ შეიცვლება, თუ ამ ამომრჩეველში ცვლილება მოხდება. "ნაციონალების" ამომრჩევლის ხუთასი ათასი ხმა როგორ გაიყოფა, ბევრს არაფერს ნიშნავს. მთავარი იქნება პერსპექტივა რომელ ჯგუფს უფრო ექნება, რომ ეს ნეიტრალური ხმები თავისთან წაიღოს.

ჩემი მოსაზრებით, მათი ამომრჩევლის დიდი ნაწილი მიხეილ სააკაშვილის მხარეს გადაიხრება. მგონია, რომ ბოკერია-უგულავას გუნდს 5%-იანი ბარიერის გადალახვის პრობლემა ახლაც არ ექნება.

"რ": თქვენ როგორ ფიქრობთ, ახლა რომელი ფრთის წარმომადგენელს უფრო მეტი შანსები აქვს?

ვ.ძ: ვფიქრობ, რომ სააკაშვილის ფრთას ამომრჩევლის მიზიდვის პოტენცია არ აქვს. სააკაშვილისადმი დამოკიდებულება მოსახლეობაში ცალსახად ნეგატიურია.

უგულავას ფრთას მგონია, რომ ნეიტრალური ამომრჩევლის მიზიდვის უფრო მეტი რესურსი გააჩნია. თუმცა, ეს ჯერჯერობით თეორიაა. მას, როგორც "ნაციონალური მოძრაობის" ნაწილს, ისე აღიქვამენ. ისინი თუ შეძლებენ, რომ სააკაშვილის ჯგუფს რადიკალურად გაემიჯნონ, მაშინ კიდევ შეიძლება რეალურ პერსპექტივაზე ვისაუბროთ.

"რ": როგორ ფიქრობთ, უგულავა-ბოკერიას ჯგუფი ხელისუფლებისთვის პრობლემების შექმნას შეძლებს?

ვ.ძ: "ქართულ ოცნებას" საკონსტიტუციო უმრავლესობა აქვს, რა სახის წინააღმდეგობის გაწევა შეუძლიათ? ერთადერთი, რასაც ეს ჯუფი შეძლებს, მუდმივად და აქტიურად საკუთარი პოზიციის დაფიქსირება იქნება. ისინი მუდმივად ამომრჩეველზე იმუშავებენ. ახლა თავად მათაც არ იციან რა სახისა და რაოდენობის ამომრჩევლი ჰყავთ.

"რ": როგორ ფიქრობთ, "გაზპრომმა" საქართველოს ხელისუფლების დასათანხმებლად რა სახის ბერკეტი გამოიყენა, რასაც ამდენი წელია, ქვეყანა არ თანხმდებოდა?

ვ.ძ: რუსეთისთვის ის პირობა, რომელზეც ახლა ჩვენი ხელისუფლება დათანხმდა, რომ ტრანზიტის საფასურად ფული აიღოს და არა გაზი, რა თქმა უნდა, მომგებიანია.

საქმე იმაშია, რომ საქართველოს რა წინააღმდეგობის გაწევა შეეძლო? ქვეყანას, რომელსაც შენი ტერიტორიები აქვს ოკუპირებული, იმაზე ვერაფერს ეუბნები და ახლა გაზს რა და როგორ მოგცემს, ამაზე წინააღმდეგობას გავუწევთ?

ჩვენ არც სამართლებრივი და არც საერთაშორისო ბერკეტი ამ ქვეყნის ნების საწინააღმდეგოდ არ გაგვაჩნია. ეს ნათლად უნდა გავიაზროთ. ფასი კი არ უნდა გვაინტერესებდეს, ჩვენ უნდა ვიკითხოთ მთავარი - ქვეყანა ამ მოლაპარაკებების დროს, იყო თუ არა პრინციპული? ლაპარაკი იმაზე, რომ სხვა გამოსავალი არ გვქონდა, ჩვენც გვინდა, რომ ამაში დავრწმუნდეთ.

გვითხრან პირდაპირ, თუ ჩვენ ამ დათმობაზე არ წავიდოდით, რა იქნებოდა. რუსეთი რით გვემუქრებოდა. როდესაც საუბარი ენერგომატარებლებს ეხება, რკინიგზას, ენგურჰესს, რომელიც ჯერ კიდევ არ ვიცით, ვის ეკუთვნის, ასეთი შეთანხმებები არ შეიძლება ჩუმად ხდებოდეს. საზოგადოებაში ყოველთვის ეჭვის საფუძველი ხდება.

საზოგადოებას ასეთ საკითხებთან დაკავშირებით ხელისუფლების მიმართ როცა კითხვები უჩნდება, ეს კარგად არასდროს სრულდება.