"ზურაბიშვილის მთავარი მინუსი ის არის, რომ ბევრ საკითხზე მას არგუმენტირებული პასუხი არ ექნება და, აქედან გამომდინარე, დიდი ალბათობით, წააგებს დებატებს. მისი მთავარი ბარიერია ბევრ საკითხში არაკომპეტენტურობა" - პრეზიდენტობის კანდიდატების - ზურაბიშვილის, ვაშაძისა და ბაქრაძის მოსალოდნელი დებატების შესახებ, ასევე, პრეზიდენტობის კანდიდატების რეიტინგზე, თბილისის მერობის ყოფილი კანდიდატის - ალეკო ელისაშვილის განცხადებასა და სხვა მნიშვნელოვან საკითხებზე "მთელი კვირა" პოლიტოლოგ ნიკა ჩიტაძეს ესაუბრა.
ნიკა ჩიტაძე.: მთავარი პრეტენზია, რაც სალომე ზურაბიშვილის მიმართ მაქვს, ენას არ უკავშირდება. გასაგებია, რომ იგი საფრანგეთში დაიბადა, გაიზარდა და ისე კარგად ვერ ფლობს ქართულ ენას, როგორც - ჩვენ, მაგრამ ჩემთვის ბევრ საკითხზე მისი პოზიცია აბსოლუტურად მიუღებელია.
ზურაბიშვილის განცხადება, რომ ომი საქართველომ დაიწყო, ზნეობრივ პრინციპებს ეწინააღმდეგება, მათ შორის საერთაშორისოსაც კი, საქართველო ომს ვერანაირად ვერ დაიწყებდა.
2008 წლის არჩევნების წინ მას ჰქონდა პრეტენზია, ყოფილიყო პრემიერ-მინისტრი. მაშინ ასეთი შეკითხვა დაუსვეს - რამდენია საქართველოს მიმდინარე ხარჯი, რაზედაც უპასუხა, რომ არ იცის და არც აინტერესებს. აქედან ჩანს, რამდენად აქვს კომპეტენცია პოლიტიკურ საკითხებში. სალომე ზურაბიშვილს პრემიერ-მინისტრის სავარძელი სურდა და არა ის, რომ ეკეთებინა კონკრეტული საქმე სახელმწიფოს სასარგებლოდ.
2008 წლის შემდეგ 10 წელი გავიდა და ვერ ვიტყვი, რომ ამ ხნის განმავლობაში ქალბატონ სალომეს პოლიტიკური გამოცდილება მოემატა. მისი განცხადებებიდან, თუნდაც ომის დაწყებასთან დაკავშირებით თუ სხვა, ჩანს, რომ მან გამოცდილება ვერ მიიღო. აქედან გამომდინარე, არ არის გამორიცხული, რომ ისევე დამარცხდეს უახლოეს მომავალში გასამართ დებატებში, როგორც 10 წლის წინ დამარცხდა. ამ შემთხვევაშიც პოლიტიკის არცოდნა იქნება მთავარი ბარიერი.
"მთელი კვირა": კონკრეტულად რას ელოდებით ამ დებატებისგან და ძირითადად რაზე შეიძლება იყოს საუბარი?
ნ.ჩ.: კარგი იქნება, თუ ეს დებატები სხვადასხვა თემატურ საკითხს შეეხება და არა წარსულს, ფოკუსირება უნდა მოხდეს მომავალზე. ქალბატონი სალომე ალბათ ეცდება, წარსულზე ისაუბროს და გარკვეულწილად საზოგადოებაში გავრცელებული, ხშირ შემთხვევაში დეზინფორმაცია, კიდევ ერთხელ გაახმოვანოს. ეს დებატები არ უნდა იყოს აგორებული შავ პიარზე.
"მ.კ.": თქვენი აზრით, რას შეცვლის დებატები, როგორ იმოქმედებს პრეზიდენტობის კანდიდატების რეიტინგზე?
ნ.ჩ.: აშშ-ში 60-იანი წლებიდან იმართება დებატები და ეს კულტურა დამკვიდრდა. საქართველოში კი მოსალოდნელი დებატები ნამდვილად მისასალმებელია. შესაძლოა, რაღაც შეიცვალოს, თუკი დღის წესრიგში კონკრეტული საკითხების განხილვა შევა. მაგალითად, როგორი უნდა იყოს ქვეყნის საგარეო პოლიტიკური პრიორიტეტები, რა უნდა განხორციელდეს სოციალურ სფეროში, სამართლებრივ სფეროში და ა.შ. თუ მსგავსი ტიპის დებატები იქნება, ამ შემთხვევაში პოტენციურ ამომრჩეველს ექნება საშუალება, გაეცნოს თითოეული პრეზიდენტობის კანდიდატის წინასაარჩევნო პროგრამას და შესაბამისი დასკვნაც გამოიტანოს.
თუკი ისევ და ისევ წარსულზე იქნება საუბარი, მაგალითად, ზურაბიშვილმა დაიწყოს, რომ "ნაციონალურ მოძრაობას" სისხლიანი რეჟიმი ჰქონდა, რაზეც ვაშაძე ან ბაქრაძე ომის დაწყების შესახებ მის განცხადებას შეახსენებენ და ა.შ., ანუ, თუკი ურთიერთბრალდებები იქნება და არა მომავლის ხედვა, დებატები რეალურ შედეგს ვერ მოიტანს და ამომრჩეველსაც გაუჭირდება კონკრეტული არჩევანი.
ძალიან ბევრია დამოკიდებული არა მხოლოდ უშუალოდ პრეზიდენტობის კანდიდატებზე, არამედ დღის წესრიგში რა თემატიკა იქნება დაყენებული.
"მ.კ.": როგორ ფიქრობთ, მმართველი პატრიის რჩეულ კანდიდატს რა შანსი აქვს ამ არჩევნებზე?
ნ.ჩ.: ზურაბიშვილს შეიძლება ჰყავდეს გარკვეული ამომრჩეველი არა იმიტომ, რომ ძალიან მოსწონთ იგი, არამედ უფრო იმიტომ, რომ არ სურთ, "ნაციონალური მოძრაობის" კანდიდატმა გაიმარჯვოს. წესით, ნორმალურმა ამომრჩეველმა მას არ უნდა მისცეს ხმა. თუ არჩევნები არ გაყალბდა, ვერ უნდა გაიმარჯვოს.
"მ.კ.": ალეკო ელისაშვილმა განაცხადა, რომ 2011 წელს "ქართული ოცნების" დამფუძნებლად ყოფნას სთავაზობდნენ, რაზეც უარი თქვა. ამაზე რას იტყვით?
ნ.ჩ.: ელისაშვილმა, რომელიც დღეს აკრიტიკებს "ოცნებას", ალბათ ისიც უნდა თქვას, რომ თავის დროზე მხარს უჭერდა ამ პარტიას. როდესაც ჟურნალისტი იყო, "კავკასიის" ეთერში დებატების დროს იგი არც მალავდა სიმპათიას ოპოზიციის მიმართ. მაინტერესებს, პოზიცია როგორ შეიცვალა და რატომ თავის დროზე ვერ აცნობიერებდა, თუ რას წარმოადგენდა "ქართული ოცნება". დღეს აკრიტიკებს, მაგრამ თავის დროზე თვითონ უწყობდა ხელს იმ აგიტაცია-პროპაგანდას, რაც "კავკასიის" ეთერში ხდებოდა.
ბატონმა ივანიშვილმაც, ასევე, განაცხადა, რომ საომარი მოქმედებები საქართველომ დაიწყო. ალბათ გვახსოვს მისი პირველი პრესკონფერენცია. იმ პერიოდში რატომ მისცა ხმა ივანიშვილს? გამოდის, რომ მაშინ ივანიშვილის განცხადება ომთან დაკავშირებით მისაღები იყო და დღეს ქალბატონი ზურაბიშვილის განცხადება იმავე თემაზე - მიუღებელი. რატომ აქვს მას ორმაგი სტანდარტები?
"მ.კ.": გაერო-ს გენერალურ ასამბლეაზე პრემიერ-მინისტრ მამუკა ბახტაძის გამოსვლას როგორ შეაფასებთ?
ნ.ჩ.: მივესალმები იმ ფაქტს, რომ გაერო-ში პრემიერ-მინისტრი ქართულ ენაზე გამოვიდა. რაც შეეხება მის მოწოდებას, რომ რუსეთმა ჯარი უნდა გაიყვანოს და ა.შ., ამ მხრივ ბევრი რამ არის გასაკეთებელი, ამავე დროს პრაქტიკაშიც.
გაერო-ში ამ საკითხზე პრემიერ-მინისტრის გამოსვლა მისასალმებელია, რადგან გაერო-ს გენერალური ასამბლეა უმაღლესი საერთაშორისო ტრიბუნაა.