პოლიტოლოგი და კონსტიტუციონალისტი ვახტანგ ძაბირაძე „რეზონანსთან" აცხადებს, რომ გაუგებარია ხელისუფლება რევოლუციურ სცენარში რას გულისხმობს. მისი განცხადებით, საქართველოში რევოლუციათა მრავალფეროვნება გვაქვს. იყო სახელმწიფო გადატრიალება, ვარდების რევოლუცია, შემდეგ არჩევნების რევოლუცია, ამიტომ ხელისუფლებამ უნდა დააკონკრეტოს რა რევოლუციაზე საუბრობს.

ძაბირაძე ამბობს, რომ საპრეზიდენტო არჩევვნებში მოგება არც არაფერს ნიშნავს, თუ ამას რეალურ ჩარჩოებში განვიხილავთ. მისი თქმით, ვაშაძემ, რომც მოიგოს ეს არჩევნები სახელისუფლო ძალთა ბალანსს ვერ აღადგენს.

პოლიტოლოგი ამბობს, რომ ეს არის არჩევნები, სადაც მოხდება საპარლამენტო არჩევნების დატესტვა და ნებისმიერ შემთხვევაში გაიმარჯვებს თუ არა ოპოზიცია, ის ერთი ფეხით ხელისუფლებაზე მაინც წინ იქნება და საპროტესტო მუხტი ქუჩაში ყველა შემთხვევაში გადაინაცვლებს.

„რეზონანსი": რა რევოლუციაზე შეიძლება ხელისუფლება საუბრობდეს და როგორ ფიქრობთ, ქვეყანაში მსგავსი სცენარის განწყობა საზოგადოებას აქვს?

ვახტანგ ძაბირაძე: ახლა ისეთი ვითარება წარმოიქმნა, რომ ხელისუფლების ამომრჩეველს ოპოზიციის მთლიანი ამომრჩეველი უსწრებს. ამიტომ, ოპოზიცია გაიმარჯვებს თუ არა, მათ უკან უკვე დაახლოვებით 800 ათასი ამომრჩეველი დგას. ისინი, რა თქმა უნდა, საპროტესტო ტალღას გააგრძელებენ და ეცდებიან, რომ ეს ორი წელი „ოცნებას" ხელისუფლებაში ყოფნის საშუალება არ მისცენ. სწორედ ამაზე საუბრობს, როგორც ჩანს მმართველი გუნდი. ბოლოს და ბოლოს პროცესები ქუჩაში გადავა, მიუხედავად იმისა პრეზიდენტი ვინ გახდება.

როდესაც ამ სცენარზეა საუბარი, ხელისუფლებამ იმაზე კი არ უნდა იფიქროს, რომ ამ არჩევნებში გაიმარჯვოს, იმაზე უნდა იზრუნოს, რომ არჩევნების შემდეგ, ქვეყანაში ვითარება სტაბილური იყოს და გაანალიზოს სიტუაცია, მოვლენები შემდეგ როგორ შეიძლება განვითარდეს. მათი შიშ აქვთ და ასე ღიად მისი გამოხატვა უფრო საფრთხის მატარებელია.

ვაშაძემ გინდა გაიმარჯვოს და გინდა არა, პროცესები მაინც ქუჩაში გადავა. ის საზოგადოების საპროტესტო მუხტს, იქნება პრეზიდენტი თუ არა, მაინც სათავეში ჩაუდგება. ამის მარტო ხელისუფლებას არა, მეც მეშინია. ამიტომ ნებისმიერ შემთხვევაში ხელისუფლებას ვურჩევ ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნები სასწრაფოდ დაგეგმოს და აქვს „ოცნებას" შანსი, რომ ამ შემთხვევაში გადარჩეს. სხვაგვარად სოცილური ფონი და მუხტი ქვეყანაში იმდენად მძიმეა, რომ უმართავი სიტუაცია შეიძლება მოხდეს.

„რ": მაშინ გამოდის, რომ ხელისუფლება არაფერს არ აკეთებს იმისთვის, რათა ეს მუხტი ჩააქროს. მხოლოდ ვხედავთ საუბრებს და საზოგადოების შეშინებას, რომ რევოლუციური სცენარი მზადდება. რამდენიმე დღის წინ სარალიძეს ნაძვის ხის გამო, რუსთაველის დატოვება ურჩიეს. რატომ დგამენ ასეთ ნაბიჯებს?

ვ.ძ: ორი გამოსავალი აქვს ხელისუფლებას. ან შევარდნაძესავით არაადეკვატური უნდა იყოს, როდესაც რუსთაველზე აქციები იყო და ის ასლან აბაშიძესთან ძროხების სანახავად დადიოდა. როგორც ჩანს ხელისუფლებები, ვერ ახერხებენ ასეთ კრიტიკულ სიტუაციაში რეალობა აღიქვან. ან „ოცნებაში" არ არიან ის ადამიანები, რომელთაც ამის გამოცდილება აქვთ ან კომპეტენცია, რომ რჩევის სახით მაინც მისცეს ხელისუფლებას ასეთ შემთხვევაში რა ქნან.

„რ": თუმცა, მათი განცხადებებიდან დასკვნა შეგვიძლია გავაკეთოთ, რომ ხელისუფლებას პროცესების ქუჩაში გადმოსვლის შიში აქვს. მათი განცხადებებიც ცოტა ისტერიული ჩანს. საზოგადოება უნდა ღელავდეს და აქ პირიქით არის.

ვ.ძ: ამ შემთხვევაში შიში ყველაზე ცუდი მრჩეველია. არ ვიცი ვინ მოიფიქრა ის არაპოპულარული ნაბიჯები, რომელმაც საზოგადოება კიდევ უფრო გააღიზიანა. თუნდაც კანაფის თემა ავიღოთ. ასეთი იდეის რეალიზებას სწორი დრო უნდა შეურჩიო.

როდესაც ოპოზიციას სასაუბროდ თემას შენვე აძლევ, ეს სულ მსუბუქად რომ ვთქვათ, პოლიტიკის არცოდნაა. ან სიტუაციას ვერ ფლობ და არაადეკვატური ხარ, ან რაღაც მიზანი გაქვს და ამ ყველაფერს სპეციალურად აკეთებ.

ჩვენ ისეთ ქვეყანაში ვცხოვრობთ, კაცმა მ გულზე ხელი რომ დაიდოს, ვერც ოპოზიციას ენდობა და ვერც ხელისუფლებას. ხალხი ქუჩაში გამოვა და იქ პროცესები საკმაოდ უმართავი იქნება.

ეს ყველაფერი კი რას იწვევს, შეგვიძლია 90-იანი წლების მოვლენები გავიხსენოთ. მართული პროცესი ცუდია და უმართავი კი საერთოდ კატასტროფაა. ქვეყანაში თუ საპროტესტო მუხტი დაიწყო, მგონია, რომ ვერავისგან მართული ვერ იქნება. საზოგადოება იმდენად დაღლილია, რომ არავის აღარ ენდობა და ყველაფერი ყელში აქვს ამოსული.

„რ": თუ სალომე ზურაბიშვილი გაიმარჯვებს, რა უნდა ქნას ხელისუფლებამ, რომ საზოგადოების პროტესტი და უკმაყოფილება მოაგვაროს. თუმცა, როგორც თქვენ აღნიშნეთ, ვაშაძე გამარჯვება, არ გამარჯვების შემთხვევაში მაინც საპროტესტო მუხტს დაიწყებს...

ვ.ძ: არის რაღაცეები, რაც ახლავე უნდა თქვას და გააკეთოს. პირველ რიგში, უნდა განაცხადონ, რომ არჩევნების შემდეგ, აღმასრულებელ ხელისუფლებაში სერიოზული ცვლილებები იქნება. უნდა თქვას, რომ დიდი შეცდეომები იქნა დაშვებული და მომავალი წლის შემოდგომაზე საპარლამენტო არჩევნებს დანიშნავს.

ეს არჩევნები კი პროპორციული სისტემით უნდა ჩატარდეს. ამ ქმედებებით, შესაძლებელია, რომ ქვეყანაში სტაბილურობა შენარჩუნდეს. თუ „ოცნებას" გადარჩენა უნდა, მაშინ რიგგარეშე არჩევნები უნდა დანიშნოს და ხალხი მას ადეკვატურ პასუხსაც გასცემს.

სხვაგვარად სიტუაცია ძალიან დაიძაბება. თუ ამას არ გააკეთებს, ჩვენ შეიძლება რიგგარეშე საპარლამენტო არჩევნები მივიღოთ. რა თქმა უნდა, ასეთი პროტესტის შემდეგ, ხელისუფლებაში მოსული ძალა ისევ იგივე პოლიტიკას აგრძელებს, რაც აქამდე გვქონდა. კრიტიკულ სიტუაციაში გამარჯვებული ყოველთვის ოპოზიცია რჩება.