(რეზონანსი) მკვლე­ლებ­სა და კა­ცი­ჭა­მი­ებ­თან ერ­თად ვიხ­დი სას­ჯელს, მაგ­რამ კი­დევ უფრო მკაც­რი რე­ჟი­მის სა­პა­ტიმ­რო­შიც რომ გა­და­მიყ­ვა­ნონ, იქაც პირ­ვე­ლი ვიქ­ნე­ბი ჩემი პა­ტი­ოს­ნე­ბით, დის­ციპ­ლი­ნი­თა და რე­ჟი­მით, - ამის შე­სა­ხებ "კვი­რის პა­ლიტ­რას­თან" ექ­სკლუ­ზი­ურ ინ­ტერ­ვი­უ­ში აშშ-ში და­კა­ვე­ბუ­ლი ქარ­თვე­ლი მოკ­რი­ვე ავ­თან­დილ ხურ­ცი­ძე აცხა­დებს.

„არას­დროს ვყო­ფილ­ვარ არც "ძვე­ლი" და არც "ქუ­ჩის" ბიჭი, სი­მარ­თლის, პა­ტი­ოს­ნე­ბის და ვაჟ­კა­ცო­ბის­თვის კი გა­ქა­ნე­ბულ მა­ტა­რე­ბელს და­ვე­ტა­კე­ბი და ვარ კი­დეც და­ტა­კე­ბუ­ლი. იმ შემ­თხვე­ვა­ში, თუ ბრალს ვა­ღი­ა­რებ­დი, სამ წელს მო­მის­ჯიდ­ნენ, 200-ათა­სი­ან ჯა­რი­მა­სა და აშშ-დან დე­პორ­ტა­ცი­ას, მე კი ვი­თხოვ "და­ნა­შა­უ­ლის" მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბებს, რაც დღემ­დე არ წარ­მო­უდ­გე­ნი­ათ. მო­იყ­ვა­ნეს თა­ვი­ან­თი აგენ­ტე­ბი, რომ­ლებ­მაც ცრუჩ­ვე­ნე­ბე­ბი მის­ცეს სა­სა­მარ­თლოს. აგენ­ტმა მილ­მან­მა თქვა, თით­ქოს 2017 წლის 23 აპ­რილს კა­ზი­ნო­ში წა­ვიყ­ვა­ნე­ და "ვეხ­მა­რე­ბო­დი". არა­და, 22 აპ­რილს ინ­გლის­ში ჩემ­პი­ო­ნი გავ­ხდი, 23-ში კი თბი­ლის­ში ჩა­მოვფრინ­დი, რაც პას­პორ­ტის შტამ­პი­თაც დას­ტურ­დე­ბა. ისიც თქვა, რომ ბრუკ­ლინ­ში რო­მე­ლი­ღაც თავ­შეყ­რა­ზე მნა­ხა, მა­შინ, როცა იმ დროს სან-ფრან­ცის­კო­ში ვი­ყა­ვი და ამას ჩემი მწვრთნე­ლე­ბი და სპა­რინგ-პარტნი­ო­რე­ბიც ადას­ტუ­რე­ბენ. მე­ო­რე­ "მოწ­მეს" ჰკი­თხეს, ხურ­ცი­ძეს თუ იც­ნო­ბო?­ ვიც­ნო­ბო, მაგ­რამ როცა ჩემი ამოც­ნო­ბა სთხო­ვეს, ვერ მიც­ნო, დარ­ბაზ­ში არ არი­სო", - გა­ნა­ცხა­და ავ­თან­დილ ხურ­ცი­ძემ.

ქარ­თველ­მა მოკ­რი­ვემ ამე­რი­კულ ცი­ხე­ში მომ­და­რი ინ­ცი­დენ­ტის დე­ტა­ლებ­ზეც ისა­უბ­რა, რო­დე­საც მას პა­ტიმ­რებ­თან ფი­ზი­კუ­რი და­პი­რის­პი­რე­ბა მო­უ­წია.

როცა კა­მე­რა­ში შე­ვე­დი, და­ვი­ნა­ხე, რომ ერთ ქარ­თველს თხუთ­მე­ტი ლა­თი­ნო­სი ეჩხუ­ბე­ბო­და, შუ­ლა­ი­ას ხე­ლის­გუ­ლი მოჭ­მუ­ლი ჰქონ­და (ხომ გი­თხა­რით, კა­ცი­ჭა­მი­ე­ბი­ არი­ან-მეთ­ქი). და­მი­ნა­ხეს თუ არა, ყვე­ლა ერ­თად და­მე­სია. ერთი მოლ­დო­ვე­ლი ბიჭი იყო კი­დევ, მო­ჭი­და­ვე ვარო. ყუ­რე­ბი კი ჰქონ­და ხინ­კლის ნა­ო­ჭე­ბი­ვით, მაგ­რამ მო­ჭი­და­ვე კი არა, მორ­ბე­ნა­ლი ყო­ფი­ლა. დანა რომ და­ი­ნა­ხა, ერთი კი და­ი­ძა­ხა რუ­სუ­ლად, "მა­მაო", და ისე­თი სის­წრა­ფით გა­იქ­ცა, კი­ნა­ღამ წა­მაქ­ცია ჰა­ე­რის ტალ­ღამ. ერთი თვის შემ­დეგ, როცა სა­ერ­თო სა­კან­ში დავ­ბრუნ­დი, სხვა პა­ტიმ­რებ­მაც მო­ირ­ბი­ნეს ბო­დი­შე­ბით, საშ­ხა­პე­ში რომ არ ვყო­ფი­ლი­ყა­ვით, და­გეხ­მა­რე­ბო­დი­თო. მო­რი­გე არც გა­მო­სუ­ლა ოთა­ხი­დან. რო­გორც მი­თხრეს, მხო­ლოდ ხელი გა­მო­ყო და პილ­პი­ლის დე­ო­დო­რან­ტი გა­მო­აფ­რქვი­აო. კო­ლუმ­ბი­ე­ლე­ბი ჩვენ­ზე გა­ცი­ლე­ბით ბევ­რი იყ­ვნენ, მაგ­რამ იმის მი­უ­ხე­და­ვად, რომ ცალი თვა­ლი სის­ხლით მქონ­და სავ­სე, ვი­საც მი­ვაწ­ვდი­ნე ეს ბე­ბე­რი მუშ­ტი, ფეხ­ზე არც ერთი არ და­მი­ტო­ვე­ბია. და­ნის პატ­რონს გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი "პა­ტი­ვი ვეცი": რომ და­ვარ­ტყი, დანა გა­უ­ვარ­და ხე­ლი­დან და გაქ­ცე­ვა და­ა­პი­რა, მაგ­რამ გრძელ კი­კი­ნა­ში ვწვდი და კარ­გად "და­ვა­მუ­შა­ვე", - აღ­ნიშ­ნა ხურ­ცი­ძემ.