„ივანიშვილი წერილით მიმართავს თავისი გუნდის წევრებს, მათ შორის იმ წევრებსაც, ვინც პარტიიდან გავიდნენ, მაგრამ ჯერ კიდევ იმედი აქვთ, რომ ივანიშვილი მათ მოწყალე თვალით გადმოხედავს, რომ დაანებონ თავი მურუსიძე-ჩინჩალაძეებს.

მათ ნუ მოკითხავთ, თორემ „ნაციონალურ მოძრაობაზე" რა თქმა უნდა, ისევ ის შემართებაა, რაც ირაკლი ღარიბაშვილმა ილაპარაკა და უფრო ადრე რაც კობახიძემ თქვა, რომ რამდენჯერაც თავს წამოწევთ, იმდენჯერ ჩაგარტყამთ-ო,"- აცხადებს „რესპუბლიკელი" დავით ზურაბიშვილი.

„რეზონანსი": სკოლის გამოსაშვები გამოცდების გაუქმებას პარლამენტმა მხარი დაუჭირა, ამჯერად ღილაკები არ არევიათ, თუმცა საინტერესო იყო დავით ჭიჭინაძის კომენტარი, რომ ქუთაისში ყოფნისას კოკა ყანდიაშვილი წითელ და მწვანე ვაშლებს აგზავნიდა უმრავლესობასთან იმის მიხედით, რა ფერის ღილაკზე უნდა დაეჭირათ ხელი. ის, რომ ეს მუდმივი პრობლემა ყოფილა და კანონმდებელი ვერ ხვდება, რომელ ღილაკს დააჭიროს, ეს უკვე სასაცილოც არ არის. ეს რას ნიშნავს?

დავით ზურაბიშვილი: არ მინდა 9 წელზე ლაპარაკი, მაგრამ მინდა გავიხსენო 2004-2008 წლების პარლამენტის პრაქტიკა, იქაც იყო შემთხვევები, დეპუტატთა რაღაც ნაწილმა ვერ დაიმახსოვრა რისთვის მიეცათ ხმა და რისთვის - არა, ამიტომ გადაწყვიტეს, რომ რომ ფრაქციის თავმჯდომარე მაია ნადირაძეს ენიშნებინა, როდესაც ნადირაძე ფეხზე დგას, დააჭერთ დიახ-სო, როცა დაჯდება - დააჭერთ წინააღმდეგს-ო. ის პარლამენტი გაცილებით კვალიფიციური იყო, ვიდრე ეხლანდელი, ამიტომ ახლა ეს პრობლემა უფრო მეტადაა.

მთელი პრობლემა ის არის, რომ როცა ერთი პოლიტიკური ძალა ასეთი უდიდესი უმრავლესობით მოდის, პარლამენტარების დიდი ნაწილი დაკომპლექტებულია არაპოლიტიკოსებით, მათ შორის, მაჟორიტართა კორპუსი, რომელიც თავის რაიონში ძირითადად ბიზნესის კეთებითა და იქ თავისიანების დანიშვნითაა დაკავებული და საერთოდ პოლიტიკურ საქმიანობაში არანაირად არ მონაწილეობს.

პარლამენტში არიან ადამიანები, რომლებსაც წარმოდგენა არ აქვთ რა უნდა აკეთონ, მათთვის მთავარია სტატუსი, მთავარია საშუალება, რომ ვიღაცასთან მივიდნენ, ვიღაც სადღაც დაანიშნინონ, ვიღაცას ბიზნესში ლობირება გაუწიონ და არა პოლიტიკური საქმიანობა. როდესაც ასეთი არაპოლიტიკოსებითაა საპარლამენტო უმრავლესობა დაკომპლექტებული, ყოველთვისაა ასეთი შემთხვევები, როცა მწვანეს აურევენ წითელში და ეს ასე იქნება, სანამ პროფესიულად უფრო კვალიფიციური არ გახდება პარლამენტი.

„რ": თუმცა, „ნაციონალების" დროს ღილაკების არევა საქილიკო თემად არასდროს გამხდარა.

დ.ზ: არ მომხდარა, იმიტომ რომ, „ნაციონალურ მოძრაობაში" მეტი ცენტრალიზება, მეტი დისციპლინა იყო თვითონ პარტიის და ფრაქციის შიგნით და ბევრი უხერხული მომენტი ასე გარეთ არ გადიოდა. აქ ქაოსში გადაიზარდა. კობახიძე აშკარად ვერ აკონტროლებს, პარლამენტის თავმჯდომარეს არანაირი ავტორიტეტი არ აქვს და ვინ რას აკეთებს, კაცი ვერ გაიგებს.

„რ": ივანიშვილმა გამოაქვეყნა წერილი, სადაც ამბობს, რომ „ეშმაკი ყოფს" და განხეთქილებისკენ გვიბიძგებს, ამიტომ უნდა დასრულდეს საზოგადოების გახლეჩვა, თითის გაშვერა და პოლიტიკური წარსულის მუდმივი შეხსენება. ვის მოუწოდებს ივანიშვილი - „ოცნებას"? არადა, შაბათს სწორედ ღარიბაშვილმა ისაუბრა ზუგდიდში „9-წლიან რეჟიმზე".

დ.ზ: აქ საინტერესო უფრო ისაა, ვინ იგულისხმა იმ ხალხში, რომელსაც წარსული უნდა დავუვიწყოთ და წარსული არ უნდა მოვკითხოთ. ჩემი აზრით, აქ ძირითადად იგულისხმებიან ჩინჩალაძე, მურუსიძე და მოსამართლეთა ეს კორპუსი, ეს კლანი, რომლის ლობირებასაც ეწევა ბატონი ივანიშვილი.

ის მიმართავს თავისი გუნდის წევრებს, მათ შორის იმ წევრებსაც, ვინც პარტიიდან გავიდნენ, მაგრამ ჯერ კიდევ იმედი აქვთ, რომ ივანიშვილი მათ მოწყალე თვალით გადმოხედავს, ამ ხალხს მიმართავს ძირითადად და ეუბნება, რომ დაანებეთ თავი მურუსიძე-ჩინჩალაძეებს, მათ ნუ მოკითხავთ, თორემ „ნაციონალურ მოძრაობაზე" რა თქმა უნდა, ისევ ის შემართებაა, რაც ირაკლი ღარიბაშვილმა ილაპარაკა და უფრო ადრე რაც კობახიძემ თქვა, რომ რამდენჯერაც თავს წამოწევთ, იმდენჯერ ჩაგარტყამთ-ო.

„რ": ანუ, მოლოდინი არ უნდა გვქონდეს, რომ 9 წელზე საუბარი შეწყდება?

დ.ზ: რასაკვირველია, არ შეწყდება. საერთოდ, ამ წერილის მკაფიო მესიჯი ისაა, რომ ყველაფერი ისევ ისე გაგრძელდება, რაც აქამდე იყო. „ნაცმოძრაობასთან" დაპირისპირება „ოცნების" ცხოვრების აზრია. ისინი პოლიტიკურად ცოცხლები არიან იმდენად, რამდენადაც ებრძვიან „ნაცმოძრაობას". თუ მათ „ნაცმოძრაობასთან" ბრძოლას გამოვაცლით, ისინი არიან ადამიანები, რომლებსაც აინტერესებთ მხოლოდ ფულის კეთება და კარგი ცხოვრება - ჭამა-სმა და ნათესავების სამსახურში მოწყობა. ამ მარაზმში ვცხოვრობთ.

„რ": წერილში წერია, რომ „ნაცმოძრაობას" სურს დაგვაბრუნოს 1990-იან წლების სიბნელეში, იმ ეპოქაში, რომლის შემოქმედნიც თვითონ იყვნენო. ლოგიკური შეუსაბამობა არ არის ის, რომ „ნაციონალებს" უნდოდეთ იმ 90-იანების დაბრუნება, საიდანაც „ნაცმოძრაობის" მმართველობისას გამოვიდა ქვეყანა?

დ.ზ: ეს არის იმ ადამიანის დაწერილი, რომელსაც არ მოსწონს არც ეროვნული მოძრაობა, არც „ვარდების რევოლუცია", სამაგიეროდ მოსწონს შევარდნაძის მიმართულება და დღევანდელი ივანიშვილი. ვიღაც ასეთის დაწერილია.

„რ": ვინ უწერს ივანიშვილს ტექსტებს?

დ.ზ: ახლა ვინ წერს, ნამდვილად არ ვიცი. 2012 წლამდე ვინ წერდა, კი ვიცი, მაგრამ იმასთან არაფერი კავშირი არ აქვს ახლა, ეს სრულიად ახალი ავტორია.

„რ": ვინ უწერდა მაშინ? ითქვა, რომ 2012 წელს უსუფაშვილი უწერდა...

დ.ზ: არა, უსუფაშვილი არ უწერდა. სხვა სიტუაცია იყო მაშინ. სხვა მუშაობდა ამაზე.

„რ": ითქვა, რომ ან ვასილ მაღლაფერიძე ან ლაშა ნაცვლიშვილი და შესაძლოა?

დ.ზ: არ ვიცი. არ გამოვრიცხავ, რომ ესენიც მონაწილეობდნენ, მაგრამ ის, რომ ამ წერილის დამწერი დიდი გაქანებით არ გამოირჩევა და ისტორიის ცოდნის ფრიად თავისებური ინტერპრეტაციები აქვს, გვიანდელი შევარდნაძისადმი სიმპათია და საერთოდ რაღაც ნომენკლატურულ-კაგებეშნიკური მიდგომები აქვს, ეს ცხადია.

თვითონ ივანიშვილისთვის ამას პრინციპული მნიშვნელობა არ აქვს. ივანიშვილისთვის მისაღები იქნება ისტორიის ისეთი ინტერპრეტაცია, რომელსაც მოცემულ მომენტში ჩათვლის საჭიროდ და მას გამოადგება. ამ მხრივ ის საკმაოდ პრაგმატულია. მას რაღაც მკაფიო შეხედულებები არ აქვს და რის წამოწევასაც ჩათვლის საჭიროდ, იმაზე აკეთებს აქცენტს, ამჯერად რატომღაც ჩათვალა, რომ ასე სჭირდება.