„ჩვენ მივიღეთ „ქართული ოცნების" დროშაზე აღმართული მურუსიძის პორტრეტი. „ქართული ოცნების" სახე საბოლოოდ გახდა ლევან მურუსიძე და დეპუტატობის კანდიდატთან დებატებშიც კი მურუსიძე შეჰყავთ," - აცხადებს ანალიტიკოსი გია ხუხაშვილი.
„რეზონანსი": პარლამენტში მოსმენისას გიორგი გახარიამ თქვა, რომ პოლიციის დისკრედიტაცია ხდება და პოლიციელზე ძალადობა დაუსჯელი არ დარჩება, რასაც ოპოზიციის დიდი აღშფოთება მოჰყვა იმაზე, რომ როცა პოლიციელებზე ძალადობს „ოცნებასთან" აფილირებული ადამიანი, მას არ იჭერენ და დეპუტატი ემზელ მკოიანის ორგანიზებით „ნაცმოძრაობის" ოფის დარბევა და პოლიციელებთან შეხლა-შემოხლაც გაახსენეს მინისტრს. შერჩევითი სამართალი და პოლიტიზირებული პოლიცია დღესაც დიდი პრობლემაა?
გია ხუხაშვილი: სამწუხაროდ ეს პრობლემა არის. არჩევნების წინ ხელისუფლება ჯინს უშვებს ხოლმე ბოთლიდან და ამასთან დაკავშირებით არის პრობლემები. პოლიციელების პოლიტიკური მიზნით გამოყენება დაუშვებელია, ეს აზიანებს პირველ რიგში პოლიციის განწყობას და შემდეგ ამას სისტემის გარყვნა მოჰყვება ხოლმე.
ოპოზიციის პრეტენზიებს ნაწილობრივ ვიზიარებ. პოლიტიკური თამაში ასეთია, ოპოზიცია მაქსიმალურად დრამატიზებას ახდენს და ხელისუფლებას მაქსიმალურად ალამაზებს ყველაფერს, ჭეშმარიტება კი სადღაც შუაშია. მე პოლიციის დისკრედიტაციას ნაკლებად ვხედავ, სასამართლოსა და პროკურატურისგან განსხვავებით. საბედნიეროდ, პოლიცია ჯერ კიდევ სარგებლობს გარკვეული ავტორიტეტით და ამას გაფრთხილება სჭირდება. შერჩევითი სამართლის პრობლემები არის და სამწუხაროდ განსაკუთრებით საარჩევნოდ იგრძნობა, რომ პოლიცია გამოყენებულია ვიწრო პოლიტიკური ინტერესებისთვის.
„რ": სალომე ზურაბიშვილის განცხადებები ბოლო დროს დიდი ხმაური მიზეზი ხდება. ამჯერად, მის განცხადებას, რომ ამერიკული ბაზები არარეკომენდირებულია, დიდი აღშფოთება მოჰყვა და შეფასდა როგორც ანტისახელმწიფოებრივი. რატომ აკეთებს ამას?
გ.ხ: ეს ქალბატონი საერთოდ რას აცხადებს, რას ტვიტავს და რაც აზიარებს, მე მგონი, წარმოდგენაც არ აქვს. რბილად რომ ვთქვათ, ის აბსოლუტურად არაკომპეტენტურია და ხშირ შემთხვევაში მისი ეს არაკომპეტენტურობა პროვოკაციულ ხასიათს ატარებს და არა მხოლოდ ამ ფაქტთან დაკავშირებით. ბაზების თემას რაც შეეხება, კი ბატონო, მოსაზრებები შეიძლება ყველას ჰქონდეს სამზარეულოში, მათ შორის ისეთიც, როგორიც მას აქვს, მაგრამ ამ ტიპის საჯარო განცხადებების გაკეთება აზიანებს სახელმწიფო ინტერესს. რომც ფიქრობდეს სახელმწიფო რომ არ გახსნას ამერიკული ბაზები, ამის ასე ხმამაღლა გამოცხადება არც ერთ შემთხვევაში არ შეიძლება. იმიტომ რომ, ეს არის შენი პოლიტიკური კოზირი, რომელიც შეიძლება გამოიყენო თუნდაც რაღაც პოლიტიკურ ვაჭრობაში, რაღაც ფასი გადაახდევინო ვიღაცას. როცა უპირობოდ წინასწარ აცხადებ, რომ არა, არა და რუსეთს მიმართავ, რომ შენი ფეხების ჭირიმე, შენ არ შეშფოთდე, მე ამას არ ვაპირებ, ეს არის პოლიტიკური სიბრიყვე და მეტი არაფერი. ფაქტობრივად ისე თმობ აქტივს, რომ ფასის გადახდაზეც არ ლაპარაკობ. რუსეთის გაბრაზება თუ არ გვინდა, ყველაფერზე უარი ვთქვათ მაშინ.
თუ სალომე ზურაბიშვილი მხოლოდ დავალებების შესრულების რეჟიმში იმუშავებს, შეიძლება სარგებელიც მოიტანოს, მაგრამ როგორც კი ის იწყებს თავნებობას და საკუთარი აზრები გამოთქმას, ის იწყება უბედურება. ეს არის პრობლემა.
„რ": მის განცხადება შეფასდა, როგორც რუსული ნარატივს გახმოვანება და რა მიზანს ისახავდა მისი ეს განცხადება, რუსულ თამაშს თამაშობს?
ს.ზ: მან ეს თქვა იმიტომ რომ, რუსეთისთვის ესიამოვნებინა. ეს ფაქტია. ეს განცხადება რუსეთისკენ მიმართული რევერანსია. რუსული თამაში ეს გადაჭარბებულია, ეს შეიძლება არის უბრალოდ სიბრიყვე და არაკომპეტენტურობა.
„რ": დავით-გარეჯში მეუფე იობი ჩავიდა და თქვა, რომ თუ მთელი სამონასტრო კომპლექსი საქართველოს არ დაუბრუნდება, შეიძლება რელიგიური კონფლიქტი დაიწყოს, სადაც სასულიერო პირები ჩაერთვებიანო. გარეჯის თემა კიდევ უფრო მწვავდება?
გ.ხ: ეს ვითარებაც სალომე ზურაბიშვილმა ააფეთქა. ეს ერთი და ორი წლის პრობლემა არ არის, საკმაოდ მტკივნეული საკითხია და სანამ მხარეები კონსენსუსს გამოძებნიან კონსერვაციის რეჟიმშია. კარგია, რომ თემა სწრაფად გადაწყდეს, მაგრამ თუ სწრაფად ვერ წყდება, ცუდი მშვიდობა სჯობს კარგ ომს. ეს არის სწორი სახელმწიფოებრივი მიდგომა. კარგად უნდა გვესმოდეს ერთი რამ, სამეზობლოში ჩვენ გვყავს ერთადერთი მეგობრული ქვეყანა, რომელთანაც, რა თქმა უნდა, გვაქვს პრობლემები და ეს აზერბაიჯანია. რისკები ყველა ქვეყნისგან გველოდება და ეს ხაზიც თუ გადავჭერით, მერე რა პერსპექტივა გვაქვს?
„რ": თანაც, ეპისკოპოსმა თქვა, რომ გარეჯი აზერბაიჯანის მიერაა ოკუპირებული, მუსლიმური ქვეყნებიდან მოდიოდა ყოველთვის განსაცდელი და მუსლიმებზე ძმების თქმა იგივეა, როგორც ეშმაკთან მეგობრობა. ანტიაზერბაიჯანული განწყობების გაღვივებამდე მიდის ეკლესია და რა შეიძლება ამას მოჰყვეს?
გ.ხ: ძალიან სამწუხაროა, როდესაც სასულიერო პირი სამოქალაქო საქმეებში ასე ღრმად შედის. შედეგები შეიძლება ამას მოჰყვეს ძალიან მძიმე. ერთია სამოქალაქო დაპირისპირება და მეორეა, როცა ამას ეძლევა ფასეულობითი, რელიგიური ხასიათი. იმიტომ, რომ ეს განსაკუთრებით სასტიკი დაპირისპირება შეიძლება გახდეს. ეს პრობლემა მშვიდ, სამუშაო გარემოში უნდა გადაწყდეს და ეს უნდა გადაწყვიტონ პოლიტიკოსებმა. რელიგიური ჯგუფების მონაწილეობა ამ საქმეს მხოლოდ დააზიანებს და არაფერ კარგს არ მოგვიტანს.
„რ": ბოლოს, სალომე ზურაბიშვილმა უკვე მოაწერა ხელი მოსამართლეების შესახებ კანონპროექტს. რა მივიღეთ, „ოცნებამ" მურუსიძის სასამართლო დაამტკიცა?
გ.ხ: არც გააცია?! ველოდებოდი, რომ ვეტოს დაადებდა. ჩვენ მივიღეთ „ქართული ოცნების" დროშაზე აღმართული მურუსიძის პორტრეტი. „ოცნება" დღეს უდრის მურუსიძეს, ეს მივიღეთ. „ქართული ოცნების" სახე საბოლოოდ გახდა ლევან მურუსიძე და დეპუტატობის კანდიდატთან დებატებშიც კი მურუსიძე შეჰყავთ, როგორც ავტორიტეტი.
„რ": რას მოუტანს ეს „ოცნებას"?
გ.ხ: წესით უნდა მოუბრუნდეს, იმიტომ რომ, თუ ამის გამო ეს ხელისუფლება არ დაისაჯა, მაშინ ამ საზოგადებას პერსპექტივა არ ექნება.