„გავრილოვის იქ ჩაჯდომა ეს იყო ძალზედ მძიმე სიმბოლო, რომელიც „ოცნებას“ დარჩება ბოლომდე. როგორც ტალეირანი იტყოდა, ეს არ იყო დანაშაული, ეს იყო შეცდომა, რაც პოლიტიკაში გაცილებით უარესია. ეს იყო ისეთი შეცდომა, რომლის გამოსწორება პრაქტიკულად შეუძლებელია. შეიძლება დაგვავიწყდეს დარბევა, ტკივილმა გადაიაროს, განრისხებამ გადაიაროს, მაგრამ პარლამენტში სავარძელში მჯდომი გავრილოვის სურათი მუდმივად იქნება „ოცნების“ სამარკო ნიშანი“, - აცხადებს ფილოსოფოსი ზაზა ფირალიშვილი.

„რეზონანსი“: „ოცნებამ“ გამოგვიცხადა, რომ ირაკლი კობახიძე თავისი სურვილით გადადგა და ამით აჩენს საზოგადოებასთან ანგარიშვალდებულის მაღალი სტანდარტი. თუმცა ვიცით, რომ იგივე კობახიძე წინა დღით არასერიოზულს უწოდებდა ოპოზიციის მოთხოვნას მისი გადადგომის თაობაზე. ეს მსხვერპლშეწირვა განმუხტავს პროტესტის მუხტს საზოგადოებაში? 

ზაზა ფირალიშვილი: საპროტესტოდ განწყობილ საზოგადოებას გააჩნია. პროტესტში ჩართული პოლიტიკური ძალები, რა თქმა უნდა, ამაზე არ გაჩერდებიან, იმიტომ, რომ, აშკარაა, ძალიან ბევრია - ვისაც პროცესების რევოლუციური განვითარება სურს. 

რაც შეეხება დანარჩენ საზოგადოებას, კობახიძის გადადგომა მნიშვნელოვნად განმუხტავს სიტუაციას. დღეს არ არის ის სიტუაცია, რაც იყო თუნდაც 2003 წელს; დღეს არ გვყავს ლიდერი, რომელსაც უპირობოდ გაყვება ხალხი. ამიტომ არ მგონია, რომ ოპოზიციამ შეძლოს მაქსიმალისტური მიზნების მიღწევა. 

თუმცა „ქართული ოცნების“ ბედი გადაწყვეტილია - გუშინ თავის მომავალს გადაუსვა ხაზი, არა იმ დარბევით, არამედ, პირველ რიგში, იმით, რომ რუსი „დერჟავნიკის“ დასკუპება დაუშვეს სპიკერის სავარძელში.

„რ“: ანუ, თვლით, რომ კობახიძის ახლა გაშვება არ არის გვიან და არ არის ცოტა?

ზ.ფ.: კობახიძე პარლამენტის თავმჯდომარეა, ანუ, უზარმაზარი თანამდებობის პირია. მისი ფსიქოტიპიდან თუ გამოვალთ, დარწმუნებული ბრძანდებოდეთ, რომ ნამდვილად არ უნდოდა წასვლა და ასეთი მაღალი თანამდებობის პირის გადადგომა „ოცნებას“ გარკვეულწილად განმუხტავს სიტუაციას როგორც ქვეყნის შიგნით, საზოგადოების თვალში, ასევე მოწმენდს პირს საერთაშორისო საზოგადების თვალშიც, რადგან ვხედავთ, რომ დასავლურ პუბლიკაციებში სიტუაცია აღიწერა, როგორც პროდასავლური ოპოზიციის ბრძოლა პრორუსული ხელისუფლების წინააღმდეგ. 

თუმცა, ამ პროცესის გაჯანსაღება წარმოუდგენელია. ლოგიკურად, „ოცნება“ დამარცხდა და ისტორიულად როდის მოხდება ეს, კაცმა არ იცის. ისევე როგორც, 2007 წელს აშკარა იყო, რომ ლოგიკურად სააკაშვილი დამარცხებული იყო, მაგრამ ისტორიული მარცხი გაგრძელდა 5 წელი.

„რ“: გავრილოვის გამო გაშვებული კობახიძე საკმარისი იქნება საზოგადოებისთვის აქციის რეზინის ტყვიებით დაშლის შემდეგ, რომელსაც თქვენ დარბევაც უწოდეთ? თან საუბარია იმ ხელისუფლებაზე, რომელიც აცხადებდა, რომ 7 ნოემბერი და 26 მაისი არ განმეორდებოდა.

ზ.ფ.: მაქვს შთაბეჭდილება, რომ გახარია არ არის რიგითი ფიგურა ხელისუფლებაში,  ამიტომ მისი გადაყენება არ იქნება ასეთი იოლი. რასაც თქვენ ამბობთ, ლოგიკურია, სამართლიანია, მაგრამ შეიძლება ეს არ მოხდეს.

„რ“: გუშინდელ აქციას და დაშლას თქვენ როგორ აფასებთ?

ზ.ფ.: ძალიან მძიმე იყო. ხელისუფლება დღესაც ცდილობს „ნაციონალებს“ შეახოცოს ხელი... ეს ძალიან გაუჭირდებათ. ულმობელობის ხარისხი ძალიან მაღალი იყო, მეორეც, არის საქციელები, მოვლენები, რომელსაც სიმბოლური მნიშვნელობა უფრო აქვს, ვიდრე რეალურ-პოლიტიკური. გავრილოვის იქ ჩაჯდომა - ეს იყო ძალზედ მძიმე სიმბოლო, რომელიც „ოცნებას“ დარჩება ბოლომდე. როგორც ტალეირანი იტყოდა, ეს არ იყო დანაშაული, ეს იყო შეცდომა, რაც პოლიტიკაში გაცილებით უარესია. ეს იყო ისეთი შეცდომა, რომლის გამოსწორება პრაქტიკულად შეუძლებელია. შეიძლება დაგვავიწყდეს დარბევა, ტკივილმა გადაიაროს, განრისხებამ გადაიაროს, მაგრამ პარლამენტში სავარძელში მჯდომი გავრილოვის სურათი მუდმივად იქნება „ოცნების“ სამარკო ნიშანი.

„რ“: არ ვიცოდით, გავრილოვი სავარძელში რომ ჩაჯდებოდა - „ოცნებისგან“ ეს ახსნა რამდენად ადეკვატურია?

ზ.ფ.: ვფიქრობ, ეს ყველაფერი მიანდეს ადამიანს, რომელსაც შეეძლო ამის გაკეთება და ეს არ გაითვალისწინეს. გარდა ამისა, პროტოკოლი მტკიცდება პარლამენტის თავმჯდომარის მიერ და მტკიცდება მთელი მისი დეტალებით. არსებობს კიდეც ეს დოკუმენტი. ამიტომ ლაპარაკი იმაზე, რომ ჩვენ არ ვიცოდით, ეს ზედმეტია. შეიძლება არ იცოდა ლიდერშიპის გარკვეულმა ნაწილმა, მაგრამ ძირითადმა ნაწილმა ნამდვილად იცოდა. 

რატომ ვერ აკეთებდნენ იგივეს დათო უსუფაშვილის დროს? იმიტომ, რომ უსუფაშვილი კონტროლს უწევდა, რომ მსგავსი სამარცხვინო რამ არ მომხდარიყო.

„რ“: მაშინ რა იყო მიზანი? არ ელოდნენ საზოგადოება რომ აღშფოთდებოდა?

ზ.ფ.: ეს მთელი თემაა. მოკლედ ვიტყვი - მთელი 2 კვირა ამზადებდნენ ამისთვის რიგით ადამიანებს, ამზადებდნენ პრაიდის იდეით, რომელმაც საზოგადოებაში მართლაც სერიოზული გაღიზიანება გამოიწვია, დასავლეთის იდეის დამარხვას ამზადებდნენ ლევან ვასაძის აქტივობით და ა.შ. ნელ-ნელა შემოჰქონდათ ეს რუსული იდეა, როგორც ჩვენი გადამრჩენი იდეა. ფაქტია, რომ პოლიტტექნოლოგებმა ეს მოიფიქრეს, თუმცა, როგორც აღმოჩნდა, არც ისე კარგად მოიფიქრეს.

„რ“: თქვენ ამბობთ, რომ ხელისუფლებაში რუსული გავლენებია?

ზ.ფ.: აშკარად არის, ხომ ხედავთ, არა?! რუსული გავლენები რომ არ იყოს, გავრილოვს რა უნდოდა იმ სავარძელში?.. თვითონ „ოცნებაშიც“ არიან ადამიანები, რომლებიც ძალზედ აღშფოთდნენ. ნუ წარმოვიდგენთ, რომ იმ გუნდში ყველა პრორუსია.

„რ“: რა აჩვენა მთელმა ამ ამბავმა - რუსეთისთვის წარმატებაა ის, რაც ახლა თბილისში მოხდა, აქციის დაშლას ვგულისხმობ, თუ პირიქით, დაინახა, თუ რამდენად დიდია ქართულ საზოგადოებაში ანტირუსული გაწყობები?

ზ.ფ.: ჩემთვის პირველ რიგში ის აჩვენა, რომ რუსეთს დაუდგა ჟანრის კრიზისი. ჩვენს მიმართ დამოკიდებულება, როგორც ეთნოგრაფიული, ეგზოტიკური არსებების მიმართ, რომელთაც ემოციებზე წამოაგებ, არის არასერიოზული დამოკიდებულება. კეთილი ინებონ, უფრო მეტად გვცენ პატივი, შეგვხედონ,  როგორც პარტნიორებს და დიალოგში შემოვიდნენ ჩვენთან. ეს აჩვენა.

თუ ამას ისინი დაინახავენ, კიდევ აქვთ შანსი, ჩვენთან რაღაც დიალოგის გზით ურთიერთობა გაიუმჯებესონ. თუ ამას ვერ დაინახავენ და კვლავ განაგრძობენ ვიღაც ეგზოტიკური, ულვაშაპრეხილი, ჩოხიანი მამაკაცების მეშვეობით ემოციების და სიტუაციების რეგულირებას, რა თქმა უნდა, ვერაფერსაც ვერ მიიღებენ.