"ხელისუფლება ყოველთვის ლოგიკურად არ იქცევა, ყოველ შემთხევაში, მინიმუმ ძალოვანი სტრუქტურები და ამიტომ არ მიკვირს ასეთი გაუგებრობები... დიდი ჭკუის მოლოდინი მათგან მაინც არ მაქვს...

მმართველი პარტია სტრესშია, ძალიან ცუდი ანალიტიკური სამსახურები აქვთ, პრაქტიკულად ვერაფერს აანალიზებენ, ვერც იმას, რა მოჰყვება რუსი დეპუტატის ჩამოყვანას და ვერ იმას, როგორ გავლენ არჩევნებზე,"- აცხადებს ანალიტიკოსი რამაზ საყვარელიძე ოქრუაშვილის დაპატიმრებაზე თუ ხაზარაძისთვის ბრალის წარდგენაზე საუბრისას.

„მთელი კვირა": რამდენად ლოგიკურია, რომ ირაკლი ოქრუაშვილს პატიმრობა შეუფარდეს 20 ივნისის საქმეზე ზუსტად იმ ბრალდებაზე, რა ბრალდებითაც ნიკა მელიას მხოლოდ სამაჯური გაუკეთეს და აჩენს თუ არა ეს ეჭვს, რომ ოქრუაშვილი „რუსთავი 2"-თან დაკავშირებული განცხადებების გამო დასაჯეს?

რამაზ საყვარელიძე: თქვენ კითხვას დავამატებდი, რომ ნიკა მელიას ორგანიზატორობის როლი უფრო გამოკვეთილი იყო 20 ივნისის აქციაზე და მისი შეძახილიც გვახსოვს. რა გითხრათ, ეტყობა, სამაჯურები დაუმთავრდათ, ერთი ცალი ჰქონდათ.

მსჯელობა რომ ავაწყო იმაზე, რომ „რუსთავი 2" არის აქ გადამწყვეტი ფაქტორი, ჩემთვის ეს ვერსია დამაჯერებელი არ არის, რადგან არ არის „რუსთავი 2"-ის საქმეში ისეთი ძლიერი ფიგურა ოქრუაშვილი, რომ მასთან ასეთი დამოკიდებულება პოლიტიკურად აუცილებელი ყოფილიყო, სამართლიანობაზე აღარ ვლაპარაკობ.

„რუსთავი 2"-ის თემას არ ემუქრება ოქრუაშვილის პრეტენზიები იმდენად, რომ მისი ამგვარი დასჯა გამართლებული ყოფილიყო, მითუმეტეს, რომ ოქრუაშვილის პრეტენზიები შეუძლია მისმა იურისტმა წამოაყენეს და საკითხი ამით არ მოიხსნება.

„მ.კ": მაშინ, ასე რატომ დასაჯეს?

რ.ს: ხელისუფლება ყოველთვის ლოგიკურად არ იქცევა, ყოველ შემთხევაში მინიმუმ ძალოვანი სტრუქტურები და ამიტომ არ მიკვირს ასეთი გაუგებრობები. ვერ ვიტყვი, რომ ამის საჭიროება იყო. ერთადერთი, რამაც შეიძლება ცოტა ლოგიკური იერი მისცეს მელიას არ დაჭერის ფონზე ოქრუაშვილის დაჭერას, მელია მაინც დეპუტატია და მისი დაჭერა უფრო მეტ რეაქციას გამოიწვევდა უცხოეთშიც და ჩვენთანაც და უფრო მეტ სირთულეებს შეიცავდა.

„მ.კ": ოქრუაშვილმა თქვა, რომ ცრუ ჩვენება მისცა ივანიშვილის დავალებით. ასეთი სკანდალური განცხადების შემდეგ როცა მას იჭერენ, საზოგადოებაში ხომ უფრო გაამძაფრა ეჭვები, რომ სწორედ ამ განცხადების გამო დაიჭირეს ის?

რ.ს: ამ ინფორმაციას ის ციხიდანაც დაატრიალებს და უფრო ჟღერადს და ყურადღება მისაქცევს გახდის, ამიტომ, დიდად ჭკვიანური ამ მიზეზის გამო დაჭერა არ იქნებოდა, თუმცა, ვიმეორებ, რომ დიდი ჭკუის მოლოდინი მათგან მაინც არ მაქვს. შეიძლება იყო ეს მიზეზი და ვეღარ გაითვალეს, რომ ამ მიზეზს სხვებიც ხედავენ.

„მ.კ": მამუკა ხაზარაძეს და ბადრი ჯაფარიძეს წაუყენეს ბრალი. აქაც არის ეჭვი, რომ ანაკლიის პროექტის გასაჩერებლად ამოიჩემეს ეს ადამიანები. თქვენ რა კითხვა გიჩნდებათ, რატომ გაუხსენეს 11 წლის წინანდელი საქმე?

რ.ს: იგივე კითხვა მიჩნდება, რაც მინიშნებული იყო აშშ-ის საელჩოს განცხადებაშიც, სადაც ეწერა, რომ ამ კონტექსტის გათვალისწინებით შემაშფოთებელიაო. 11 წლის წინანდელი ისტორია აუცილებელი იყო ახლა ამოტივტივებულიყო ამ კონტექსტში, რომელშიც ახლა მიდის პროცესი?

აშშ-ის საელჩომაც კონტექსტის ქვეშ ანაკლია იგულისხმა. გაჩერება ვერ მოხდება, თუმცა, აშშ-ისთვის, როგორც ყველა ბიზნეს პარტნიორისთვის, ხელსაყრელი არის საქმე ჰქონდეს იმასთან, ვისთანაც უკვე ჰქონდა და ამიტომ აშშ-ისთვის დისკომფორტია ამ პარტნიორების შეცვლა.

ამდენად, ჩემთვისაც გაუგებარია, რატომ არ დატორმუზდა ეს ბრალდება. ეს კითხვა მაქვს. თუმცა, შეიძლება არის სხვა რამ. იყო ეჭვი, ხაზარაძის კავშირისა ოპოზიციასთან.

„ბასიანის" საქმის დროს ითქვა, რომ აქცია ხაზარაძე აფინანსებდა. თუკი არის ასეთი კავშირი უფრო მყარი და შეიძლება ხაზარაძე ჩაერთოს საარჩევნო პროცესებში „ნაციონალების" მხარეს, შესაძლოა ამის გამო მოხდა პროკურატურიდან ეს რეაქციაც და ეს შეიძლება იყოს გასაგებიც, იმიტომ რომ, დღეს ხელისუფლების ერთ-ერთი მიზანი „ნაციონალების" გააქტიურების ჩაქრობაა. თუ პოლიტიკური თვალით შევხედავთ, პოლიტიკური კონტექსტია.

„მ.კ": ოპოზიცია აცხადებს, რომ ხელისუფლებამ დაიწყო რეპრესიები. თქვენ როგორ ხედავთ, არის ეს საქმეები პოლიტიკური ანგარიშსწორებები და რეპრესიები?

რ.ს: რეპრესიები, მე მგონი, ცოტა ძლიერი ნათქვამია. ჩვენ რეპრესიები გვინახავს და ცოტა სხვა რამეს გულისხმობს. ყოველ შემთხვევისთვის, ხელისუფლებამ დაიწყო თავდაცვითი ღონისძიებების ჩატარება, რადგან ნახა, რომ „ნაცმოძრაობამ" შეიძლება ხელისუფლებას შეუტიოს ფიზიკურად და ამ შეტევისგან თავდაცვაზე ზრუნვაა ბევრი რამ, რაც ხდება.

„მ.კ": ანუ, „ოცნებას" ნერვებმა უმტყუნა და ამიტომ დაიწყო ძალის დემონსტრირება?

რ.ს: შეიძლება ვთქვა, რომ ნერვებმა უმტყუნა, იმიტომ რომ, ნერვები უფრო მშვიდად აქვს თავის თავში დარწმუნებულ მხარეს და ხელისუფლება კი არის იმ პირობებში, როდესაც ქუჩაში ჯერ კიდევ მიტინგები აქვს, როდესაც მისი მხარდამჭერთა რაოდენობა საგრძნობლად კლებულობს, არჩევნების შედეგებშიც კი კლებულობს და ვხედავთ, რომ ხელისუფლებას გადამწყვეტი ნაბიჯების გადადგმა ამა თუ იმ მიმართულებით ნამდვილად უჭირს, არ არის თავის თავში დარწმუნებული და ამიტომ იქ, სადაც მართალია, შეიძლება სიფრთხილე გამოავლინოს და საჭირო ნაბიჯი ვერ გადადგას, მაგრამ იქ, სადაც სიმკაცრე აუცილებელი არ არის, შეიძლება უცბათ ვერ გათვალოს რა არის საჭირო და რა - არა.

მოვლენებს ასეთი გაუთვლელობა ახასიათებს ხოლმე სტრესში ჩავარდნილ ადამიანსაც და პოლიტიკურ პარტიასაც.

„მ.კ": რით დამთავრდება ეს ხელისუფლებისთვის?

რ.ს: ბევრი არაფერი შეიცვლება. თუკი საარჩევნო მენიუში პარტიების ფლანგზე არაფერი შეიცვალა და ამომრჩევლის წინაშე ისევ ეს ალტერნატივები იქნა. ხელისუფლება იქნება კრიტიკის საგანი, მაგრამ მაინც მის სასარგებლოდ მისცეს ხმას უმრავლესობა. „ნაციონალებს" ისევ არ ჰყავთ საკმარისი მხარდამჭერი, სხვა პარტიებს რეიტინგი კიდევ უფრო დაბალი აქვს.

თუკი ხაზარაძე წავა იქით, საითკენაც ხელს უბიძგებს ხელისუფლება და შექმნის პარტიას, შეიძლება რაღაც ცვლილებები შეიტანოს, მაგრამ არც ეს იქნება არსებითი, რადგან ბანკირს გაუჭირდება მოსახლეობის ფართო ფენების მობილიზაცია თავის სასარგებლოდ.

თუმცა, ეს არ ნიშნავს, რომ სტრესში არ არის მმართველი პარტია, ძალიან ცუდი ანალიტიკური სამსახურები აქვთ, პრაქტიკულად ვერაფერს აანალიზებენ, ვერც იმას, რა მოჰყვება რუსი დეპუტატის ჩამოყვანას და ვერ იმას, როგორ გავლენ არჩევნებზე.